Παιδί μου, έτσι "χορεύεται" η ζωή.

Γιε μου, σου γράφω κάτι, γιατί τα λόγια τα παίρνει ο αέρας, σε αντίθεση με τα γραπτά που μένουν, εσύ πες το αν θες, “Ο δεκάλογος για το πώς χορεύεται η ζωή”. 

«Σε ευχαριστώ μπαμπά γιατί υπήρξες πατέρας και μάνα για μένα» – Συγκλονιστική ιστορία

«Σε ευχαριστώ μπαμπά γιατί υπήρξες πατέρας και μάνα για μένα» – Συγκλονιστική ιστορία – Το να μεγαλώνεις παιδιά είναι δύσκολο


Όταν καλείσαι να το κάνεις μόνος σου όμως, είναι ακόμη πιο ζόρικο και απαιτητικό, ειδικά όταν έχεις χάσει τον σύντροφό σου.

Δεν ξέρεις αν θα καταφέρεις να ανταποκριθείς, δεν περιμένεις επιβεβαίωση από κανέναν και αρκετές φορές νιώθεις ανεπαρκής. Ευτυχώς όμως, για αυτόν τον μπαμπά, η κόρη του φρόντισε μέσα από αυτές τις λέξεις να του δείξει ότι αναγνωρίζει όλα όσα έχει κάνει για εκείνη.

«Όταν με δεις γέρο να λερώνομαι και να μη μπορώ να ντυθώ»

 Ένα γράμμα πατέρα στο παιδί του κάνει τον γύρο του διαδικτύου και αξίζει να το διαβάσουν όλοι, σε οποιαδήποτε πλευρά και αν βρίσκονται.

Γράμμα πατέρα στο παιδί του: Κλείνει μέσα του όλο τον κύκλο της ζωής
Αυτό είναι το συγκλονιστικό γράμμα ενός ηλικιωμένου πατέρα προς το γιο του, που κάνει τον γύρο του διαδικτύου, που μέσα από την απλότητα και τον καθάριο λόγο του, καταφέρνει να κλείσει μέσα του, όλο τον κύκλο της ζωής.

10 λόγοι που κάνουν τον άντρα σου έναν υπέροχο μπαμπά

«Ο καθένας μπορεί να γίνει πατέρας, χρειάζεται όμως να είσαι πραγματικά άντρας για να γίνεις καλός μπαμπάς»


Ο άντρας που επιλέγουμε για σύντροφό μας, συνήθως είναι κάποιος που καλύπτει τις προσωπικές μας ανάγκες και ανταποκρίνεται στα στάνταρ που έχουμε θέσει αναφορικά με τον άνθρωπο που έχουμε ονειρευτεί να έχουμε δίπλα μας για μια ζωή.

Το να είσαι πιο πολύ μπαμπάς παρά πατέρας σημαίνει να μετράς τα δευτερόλεπτα για να σχολάσεις απ’ τη δουλειά και να ξεκινήσεις τη μέρα σου μαζί τους.

👨 Να σταματάς στην άκρη του δρόμου για να εξερευνήσετε παρέα κάτι που τους κέντρισε το ενδιαφέρον.👨 Να αποσυνδέεσαι από κάθε μορφή τεχνολογίας όταν είσαι στην παρουσία τους.👨 Να μην αφήνεις καμία ερώτησή τους αναπάντητη.👨 Να έχεις την υπομονή να πηγαίνεις με τους ρυθμούς τους, όσο αργοί ή γρήγοροι κι αν είναι αυτοί.👨 Να δίνεις πάντα δεύτερο αποχαιρετιστήριο φιλί. Και τρίτο, και τέταρτο, και πέμπτο…👨 Να τσαλακώνεσαι μαζί τους, ολοκληρωτικά και αυθεντικά, όπως μόνο τα μικρά παιδιά ξέρουν να κάνουν.👨 Να τους μιλάς στα εστιατόρια και στις καφετερίες, αντί να αφήνεις ένα iPad να το κάνει για σένα.

ΠΑΤΕΡΑΣ: Όταν δεν θα είμαι πια εδώ...

Η συγκινητική ιστορία του συγγραφέα Rafael Zoehler σίγουρα θα σας συγκινήσει.
Ο θάνατος είναι πάντα μια έκπληξη. Κανείς δεν τον περιμένει.
Ακόμα και οι ασθενείς που βρίσκονται σε τελικό στάδιο, πάντα πιστεύουν ότι έχουν περισσότερο χρόνο. Ποτέ δεν πιστεύουν, ότι σήμερα μπορεί να είναι η μέρα που θα πεθάνουν.
Δεν είμαστε ποτέ έτοιμοι. Ποτέ δεν υπάρχει η κατάλληλη στιγμή.Όταν θα έρθει η ώρα δεν θα έχουμε κάνει όλα όσα θέλαμε να κάνουμε. Το τέλος πάντα έρχεται απρόσκλητο και είναι μια σπαρακτική στιγμή για τις χήρες και μια βαρετή στιγμή για τα παιδιά, που ευτυχώς δεν καταλαβαίνουν ακριβώς τι συμβαίνει.

Τα παιδιά ξέρουν να… χρωματίζουν τις στιγμές μας. Αφήστε τα! (vid)

Σε ένα ψυχρό, σκοτεινό και «συννεφιασμένο» κόσμο, ξεχωρίζει ένα… χρωματιστό παιδί που θέλει να χαρεί απλές στιγμές της ζωής και να μη συμβιβαστεί με τη ρουτίνα της καθημερινότητας που του επιβάλει ο πατέρας του. Ο πατέρας του κατά βάθος το γνωρίζει καθώς είναι εκείνο που… χρωματίζει τις στιγμές του.

Στερεότυπα και μύθοι για τους μπαμπάδες

Μόνο η ψυχική και σωματική υγεία της μέλλουσας μαμάς έχει σημασία στην εγκυμοσύνη
Tα νεογέννητα χρειάζονται μόνο τη μαμά τους
Οι άντρες δεν ξέρουν πώς να φροντίσουν μικρά παιδιά
Οι άντρες που ασχολούνται ενεργά με την ανατροφή των παιδιών τους δεν τα καταφέρνουν εξίσου καλά στη δουλειά
Θα κάνεις ό,τι και ο δικό σου πατέρας

Τα 4 ζώδια που είναι οι καλύτεροι μπαμπάδες

Υπάρχουν άντρες που είναι απόμακροι γονείς, άλλοι που ασχολούνται τόσο όσο, και εκείνοι που ήθελαν να γίνουν μπαμπάδες από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους. Είναι τα ζώδια που μπορείς να εμπιστευτείς τυφλά και που θα έκαναν τα πάντα για το παιδί τους. Χρόνια πολλά μπαμπάδες!

Είναι Σημαντικός Ο Ρόλος Του ΠΑΤΕΡΑ Στη Ψυχοσυναισθηματική Ανάπτυξη Του Παιδιού;

Γράφει η Ειρήνη Ανδρικοπούλου, Ψυχολόγος- Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια

Είναι  γεγονός  πως  ακόμα  και  στις  μέρες  μας,  οι  συζητήσεις  που  διεξάγονται  για  την  ομαλή  ψυχοσυναισθηματική  ανάπτυξη  των  παιδιών,  εστιάζουν  κατά  κύριο  λόγο  στο  ρόλο  της  μητέρας.  Η  μητέρα  είναι  εκείνη  που  από  την  περίοδο  της  εγκυμοσύνης  κιόλας,  θα  διαδραματίσει  καθοριστικό  ρόλο  στην  ψυχική  υγεία  και  ανάπτυξη  του  παιδιού. 

Ένας μπαμπάς είναι πάντα ένας θρύλος. Και οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ

Γράφει η Πένη Σίμου

Ήταν πάντα το κopιτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κopιτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά.

Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως μόνο εκείνη μπορεί να σώζει τον εαυτό της. Ούτε περίμενε τα χρήματά του για να κάνει μεγάλες αγορές και ταξίδια. Αλλά είχε στα μάτια της, τη σπίθα του. Είχε στο βλέμμα της την πονηριά του και το άγγιγμά της ήταν το ίδιο απόμακρο όσο εκείνος. Δυσκολευόταν με τα συναισθήματα αλλά έβρισκε πάντα ένα τρόπο να τα δείχνει. Κοφτερή στην όψη, σαν εκείνον. Άνοιξε το κέλυφός της, θα δεις έναν ολόκληρο γαλαξία.

Αχ ρε πατέρα.. Λίγο ακόμα ήθελα

 

Πέρασε καιρός που γράφτηκε τούτο… πέρασε και χρόνος πολύς πια που δεν έχω ξεστομίσει το “μπαμπά”.

Δεν πονάει τούτη μέρα λίγο πιο πολύ, γιατί δεν μπορεί να πονέσει πιο πολύ..

Οι μνήμες είναι που σκαλίζουν την πληγή..

Ο πατέρας είναι η πρώτη αγάπη της κόρης!

 

Ο πατέρας είναι η πρώτη αγάπη της κόρης, ο ήρωας των παιδικών της χρόνων. Εκείνος ο ιππότης με το σπαθί που στέκεται καμαρωτός πάνω άσπρο άλογο φορώντας την πανοπλία του έτοιμος να την σώσει από οποιοδήποτε θελήσει να την βλάψει.

Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η σχέση αυτή και πόσο επηρεάζει την κόρη όταν έρθει η στιγμή να διαλέξει τον άντρα που θα περάσει την υπόλοιπη της ζωή ,μαζί του;

Η κόρη θαυμάζει τον πατέρα της και βλέπει στα δικά του μάτια τον ιδανικό σύντροφο. Με τον τρόπο αυτό ο πατέρας εν αγνοία του επηρεάζει θετικά ή αρνητικά την επιλογή του συντρόφου της.

Στο δικό μου μπαμπά

Ο μπαμπάς δεν είναι ούτε η άγκυρα που θα μας κρατήσει σ’ ένα σημείο ούτε το πανί που θα μας πάει μπροστά. Είναι ο φάρος που θα μας δείξει τον δρόμο.

Σ’ εκείνο τον πατέρα που μου έδειξε το δικό μου δρόμο, τον μπαμπά μου.

Σ’ εκείνον που μου έμαθε να χαμογελώ, ακόμα κι όταν τα πράγματα γίνονταν δύσκολα. Σ’ εκείνον που με έμαθε να βοηθώ εκείνους που το είχαν ανάγκη. Σ’ εκείνον που μου έμαθε πως όταν δίνεις γεμίζει η ψυχή σου. Σ’ εκείνον που μου έμαθε να συγχωρώ, πετώντας στα βράχια τον εγωισμό μου, ξορκίζοντας μακριά την πικρία και την απογοήτευση.

Κανόνες ενός πατέρα

Γιατί οι πατεράδες έχουν περισσότερη αδυναμία στις κόρες τους

Ο μεγαλύτερος, ίσως, οικογενειακός μύθος θέλει τις μητέρες να τα πηγαίνουν καλά με τους γιους και τους πατεράδες καλύτερα με τις κόρες. Μύθος ή όχι, μια νέα έρευνα έρχεται να φωτίσει λιγάκι παραπάνω την πατρότητα και το πόσο επηρεάζεται απ’ το φύλο του παιδιού.
Σύμφωνα με μια κοινή έρευνα του πανεπιστημίου Emory και του πανεπιστημίου της Αριζόνα, η φράση «το κοριτσάκι του μπαμπά» δεν έχει επικρατήσει έτσι τυχαία.

 Έχει βαθύτερες ρίζες. Κοινωνιολογικές αιτίες ή θέμα χημείας, η ουσία είναι ότι τα κορίτσια διαχρονικά φαίνεται να απολαμβάνουν περισσότερη προσοχή από τους πατεράδες τους, σε σχέση με τα αγόρια.

Επιστολή «Ενεργών Μπαμπάδων»: «Συνεπιμέλεια, ίσος χρόνος και εναλλασσόμενη κατοικία μεταξύ των γονέων»

Επιστολή με την οποία θέτουν το θέμα της συνεπιμέλειας μεταξύ των γονέων, του ίσου χρόνου και της εναλλασσόμενης κατοικίας μεταξύ των γονέων, της αυστηροποίησης των ποινών και της δημιουργίας οικογενειακών δικαστηρίων, απέστειλαν στον πρωθυπουργό και τον υπουργό Δικαιοσύνης μια ομάδα γονέων («Ενεργοί Μπαμπάδες») που ξεκίνησε από το Facebook.

Η επιστολή εστάλη με αφορμή τη συγκρότηση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για την αναμόρφωση του οικογενειακού Δικαίου, καθώς το ενδιαφέρον προφανώς κορυφώθηκε. Να σημειωθεί πως μέλη της επιτροπής ορίστηκαν δεκαοχτώ νομικές προσωπικότητες με πρόεδρο τον πρώην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Τέντε. Η επιτροπή οφείλει να περατώσει το έργο της έως τις 30 Σεπτεμβρίου του 2020.


Η επιστολή έχει ως εξής:

Ένας μπαμπάς είναι πάντα ένας θρύλος. Και οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ

Ήταν πάντα το κοριτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κοριτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά.

Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως...
μόνο εκείνη μπορεί να σώζει τον εαυτό της. Ούτε περίμενε τα χρήματά του για να κάνει μεγάλες αγορές και ταξίδια. Αλλά είχε στα μάτια της, τη σπίθα του. Είχε στο βλέμμα της την πονηριά του και το άγγιγμά της ήταν το ίδιο απόμακρο όσο εκείνος. Δυσκολευόταν με τα συναισθήματα αλλά έβρισκε πάντα ένα τρόπο να τα δείχνει. Κοφτερή στην όψη, σαν εκείνον. Άνοιξε το κέλυφός της, θα δεις έναν ολόκληρο γαλαξία.

Δεν έχει πόδια αλλά καθημερινά μεταφέρει ασήκωτα σακιά για να ταΐσει τα παιδιά του

Οι γονείς που αγαπούν τα παιδιά τους είναι πρόθυμοι να κινήσουν γη και ουρανό για να τους προσφέρουν ότι χρειαστούν στη ζωή τους: Τροφή, στέγη και κατάλληλη εκπαίδευση.

Δεν θα διστάσουν ούτε στιγμή να θυσιάσουν τον ελεύθερο τους χρόνο, τα χρήματά τους, την ξεκούραση τους για να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους μια ευτυχισμένη και ολοκληρωμένη ζωή. Και αυτό είναι κάτι που το έχουν από κοινού όλοι οι γονείς.

Ανεξάρτητα από την οικονομική τους κατάσταση. Ανεξάρτητα αν είναι πλούσιοι ή φτωχοί. Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα τέτοιων γονιών (με όλη τη σημασία της λέξης). Ένας από αυτούς, είναι και ο πατέρας 4 παιδιών από τις Φιλιππίνες που βλέπετε στη φωτογραφία.

Πατέρας, ένα μη τέλειο πλάσμα...

Δεν υπάρχουν πολλά ρητά για τον πατέρα. Δεν υπάρχουν πολλά τραγούδια για τον πατέρα. Δε χρειάζεται να υπάρχουν. Χρειάζεται απλά να υπάρχει ο πατέρας.

Συνήθως δεν αποφασίζεις εσύ για το πότε θα κάνεις παιδί. Δεν χτυπάει μέσα σου ένα βιολογικό ρολόι. Σου το ανακοινώνουν μια μέρα ότι είναι στο δρόμο, άλλοτε είσαι ανυποψίαστος, άλλοτε έχεις ήδη περιμένει σε μια άχαρη αίθουσα αναμονής ενός Κέντρου Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Όταν έρχεται πετάς απ' τη χαρά σου ή χέζεσαι από το φόβο σου ή και τα δύο. Το πρωτοκρατάς και βαράνε στο μυαλό σου δεκάδες σειρήνες. “Είμαι υπεύθυνος”.