Tο μύνημα της ημέρας

«Η αρετή βρίσκεται στο μέσον· το σφάλμα βρίσκεται στην υπερβολή και την έλλειψη.» — Αριστοτέλης;

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026

Οι “μαμάκηδες” και η καταπιεσμένη ενοχή του να αφήσεις πίσω τη μαμά σου






Πριν λίγες ημέρες, σε συνέντευξή της στη Χριστιάνα Μανιάτη για την Iefimerida, η οικογενειακή σύμβουλος Τένια Μακρή μίλησε για τους άνδρες που μεγαλώνουν μέσα σε μια ιδιαίτερα εξαρτημένη σχέση με τη μητέρα τους. Περιέγραψε μια δυναμική όπου η αγάπη συνδέεται με την ενοχή και την υποχρέωση, σε σημείο που αργότερα να δυσκολεύει τη δημιουργία μιας υγιούς συντροφικής σχέσης. Ακούγοντας τα λόγια της, στάθηκα σε μία μόνο λέξη.

«Kανονίστε μακάκες να μου το χαλάσετε»… (Γράφει ο Predator)

 

 

Συνδαιτυμόνες, σε περίβλεπτο και γνωστό εστιατόριο με φάτσα στην παραλία, χλεύαζαν ο ένας τον άλλο. Τώρα γράφουμε για μπουμπούκια της περιοχής, έκαστος στο είδος του. Μαντράς ο ένας, παραδικαστικός ο άλλος, πρωταθλητής ο τρίτος, αεριτζής ο τέταρτος. Ενδέχεται αν ομολογούσαν τα ανομήματά τους να αθροίζουν και 500 χρόνια καταναγκαστικά έργα στο Σινγκ- Σινγκ. Καυχιόντουσαν με φωνασκίες, για τις επικές τους

Πάνω από τα καμένα μονοπάτια





Γράφει η Φύλλις Γκούστη

Κι όμως.. μπορούμε να ξανα-δημιουργήσουμε δρόμους, πάνω από τα καμμένα μας μονοπάτια.

Μπορούμε να ξανα-γεννηθούμε, ως ο εαυτός μας και όχι ως η προσδοκία κάποιας Κοινωνίας.

Μπορούμε να σπάσουμε νοητικά μας μαθημένα από πάντα κουτάκια (πεποιθήσεις) και να συμπεριφερόμαστε αυθεντικά.

Ούτε δράκοι, ούτε συμφορές. Ο καινούριος δρόμος μου, δεν τα χωράει..





Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου

Υπήρξαν χρόνια που περπατούσα σαν να κουβαλούσα έναν ολόκληρο χειμώνα στην πλάτη μου. Κάθε μέρα κάτι να αντέξω. Κάτι να σκεφτώ υπερβολικά. Κάτι να φοβηθώ. Έδινα χώρο σε πράγματα που σήμερα βλέπω καθαρά πως δεν ήταν τόσο μεγάλα όσο τα έκανα μέσα μου.

Σήμερα, όταν κοιτάζω πίσω, δεν αναγνωρίζω πάντα εκείνη τη γυναίκα.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΕΝΑ ΑΝΕΚΔΟΤΟ


Όποιος έχει δουλέψει στην εστίαση παλιά, ξέρει.
Το “βιβλιάριο υγείας” δεν ήταν ποτέ πραγματικός έλεγχος.
Ήταν περισσότερο ένα τελετουργικό.
Μια κρατική παράσταση για να νιώθουμε όλοι ότι υπάρχει οργάνωση.
Γύρω στο 2006-2007, για να βγάλεις βιβλιάριο υγειονομικού, ανέβαινες Αλεξάνδρας.
Μετά το γήπεδο του Παναθηναϊκού.
Εκεί στην υγειονομική υπηρεσία.
Θεωρητικά έπρεπε να κάνεις εξετάσεις.

Καλημέρα από τον ΚΥΡ

 


https://i-kyr.gr/

Ξέρεις παιδί μου γιατί ο Χριστός μας ευλόγησε τους Έλληνες και την Ελλάδα; Με ρώτησε μία ημέρα ο γέροντας των Αγράφων, ο παππούλης μας, ο π. Παναγιώτης.


Με ξάφνιασε η ερώτησή του. Γνώριζα πως κάτι σημαντικό θα ακολουθούσε και σιώπησε.
Την μεγάλη ευλογία που λάβαμε την οφείλουμε στο άγιο παλικάρι και βασιλιά μας, στο καμάρι της Μακεδονίας και της Ελλάδας, τον Μέγα Αλέξανδρο. Δεν ήταν μόνο βασιλιάς, αλλά ήταν και ταπεινός και παράδειγμα ευσεβείας.
Ήταν κόσμημα αρετής. Αυτός όργωσε το χωραφάκι, πάνω στο οποίο έριξε τους σπόρους της σωτηρίας ο Χριστός μας. Ο δάσκαλός του τον είχε εμποτίσει με όλες αυτές τις ωραίες διδασκαλίες που σου ανοίγουν τον δρόμο προς τον Θεό.

Κάστρο στην Ολλανδία!! Ξετρελάθηκα μόλις το είδα και.... σκέφτομαι να το αγοράσω!

 

 

… ακούω τη νεαρή να του λέει γλυκά θυμωμένη, κάτι σαν: «Από τότε που γνώρισες την […] με γράφεις!»


Σήμερα το απόγευμα, σε διπλανό τραπέζι από το δικό μου καθόντουσαν μια νεαρή και ένας νεαρός 17 ετών και οι δύο. Καθώς ετοίμαζα το βίντεο που ανέβασα ύστερα με μένα να μιλάω για ένα σημείο του βιβλίου μου, ακούω τη νεαρή να του λέει γλυκά θυμωμένη, κάτι σαν: «Από τότε που γνώρισες την […] με γράφεις!»

Νευρική Βουλιμία: Τα Κρυφά Συμπτώματα και οι Τρόποι Αντιμετώπισης


Νεαρή κοπέλα με σκεπτικό ύφος μπροστά από ένα πιάτο με φαγητό, αποτυπώνοντας την ψυχολογική πίεση των διατροφικών διαταραχών

Η νευρική βουλιμία (bulimia nervosa) αποτελεί μια σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή διατροφική διαταραχή. 

Σχετίζεται άμεσα με την ψυχική υγεία και χαρακτηρίζεται από έναν φαύλο κύκλο ανεξέλεγκτης κατανάλωσης φαγητού, τον οποίο ακολουθούν ακραίες μέθοδοι «αποβολής» των θερμίδων λόγω έντονων συναισθημάτων ενοχής και φόβου για την αύξηση του βάρους. [1]

Πλατεία Κάνιγγος. Χτυπάει ένεση σε μια άκρη. Στέκομαι από πάνω του.


– Τι λες, θα τα καταφέρεις να ζήσεις;
– (Σηκώνει αργά το κεφάλι του). Προσπαθώ ρε φίλε, προσπαθώ… (Αργή είναι και η ομιλία του).
– Εγώ λέω ότι θα πεθάνεις. Και σύντομα μάλιστα.
– Το ξέρω ρε φίλε, αλλά τι να κάνω… δεν έχω που να πάω… τι να κάνω… καταστράφηκα.
– Πώς σε λένε;
– Παύλο.

Μαρίτσα Βλαχοδήμου. Από τα Κοπάδια στα Πανηγύρια

 

Μια ζωή αφιερωμένη στο δημοτικό τραγούδι.

Στη Λεπενού Αιτωλοακαρνανίας συναντήσαμε τη γνωστή τραγουδίστρια του δημοτικού τραγουδιού, Μαρίτσα Βλαχοδήμου, η οποία μας αφηγείται τη συγκινητική ιστορία της ζωής και της καλλιτεχνικής της πορείας.