Στα χρόνια που ζούμε η φιλία ακούγεται σα λέξη παλιά, και ξεπερασμένη. Παντού μοναξιά. Μοναξιά στους δρόμους, μοναξιά στο σπίτι, μοναξιά μέσα σε πλήθος κόσμου.... Είναι σαν μια σιδερένια βαριά φυλακή που αδυνατείς να σηκώσεις το βάρος της, ο αγέρας της βαρύς, αποπνικτικός , δυσκολεύεσαι ακόμη και να ανασάνεις. Έρχονται στιγμές που νιώθεις ολομόναχος σ΄ένα αχανές σύμπαν , αφουγκράζεσαι τις πύρινες σιωπές της μοναξιάς κι ανατριχιάζεις...Τι κι αν παντού, όπου κι αν πέσει το βλέμμα σου βλέπεις ανθρώπινες φιγούρες







© Unsplash/ Caleb Ekeroth

