Όλο το Χωριό Μια Αγκαλιά για την Παναγιά!

 

Στη Δαφνοσπηλιά Καρδίτσας, το βράδυ της **7ης Σεπτεμβρίου 2026**, ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για τη γιορτή της Γεννήσεως της Θεοτόκου. Τα μέλη του Μορφωτικού Συλλόγου «Το Βελέσι» άναψαν τις φωτιές, έβρασαν το κρέας στα μεγάλα καζάνια και ετοίμασαν τα ψωμιά στο προαύλιο του Δημοτικού Σχολείου.

Ζώδια Επιστροφή στα θρανία

Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας στο σχολείο με οδηγό το ζώδιό του.
Πως θα λάμψουν τα αστέρια σας ...με οδηγό τα άστρα!
Η επιστροφή στο σχολείο δεν αντιμετωπίζεται από όλα τα παιδιά με την ίδια συμπεριφορά. Ορισμένα από αυτά είναι πιο εύκολο να προσαρμοστούν και άλλα δεν θέλουν ν' ακούσουν καν τη λέξη «σχολείο».

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ του προηγούμενου αιώνα

 

Όταν ο μαυροπίνακας είναι χαρακωμένος και μόλις διακρίνονται τα σημάδια επάνω του...η σόμπα στη μέση της "αίθουσας" προσπαθεί να δώσει λίγο ζεστασιά στα μικρά παιδιά

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου.

 

Τo Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2026 βροχές και καταιγίδες θα εκδηλωθούν κυρίως σε περιοχές της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας. Βορειοδυτικοί άνεμοι έως 5 μποφόρ θα πνέουν στα πελάγη. Μικρή περαιτέρω άνοδο θα σημειώσει η θερμοκρασία, ενώ ελαφρώς αυξημένες θα είναι οι συγκεντρώσεις σκόνης.

Ποιοί γιορτάζουν σήμερα Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2023; - Γεγονότα Σαν Σήμερα..

🌅  Ανατολή ήλιου: 07:04 - Δύση ήλιου: 19:38 - Διάρκεια ημέρας:

12 ώρες 34 λεπτά

Είναι:

Απόδοσις της εορτής του Γενεσίου της Θεοτόκου, Ιερομαρτύρων Αυτονόμου και Κουρνούτου επισκόπου Ικονίου

Φθινόπωρο ήταν θυμάμαι..--Μαρίζα Τσιτμή

  

Φθινόπωρο ήταν και τότε θυμάμαι.. Από κείνα τα φθινόπωρα που σε κάθε σου βήμα ακούς το τρίξιμο των φύλλων κάτω από τα παπούτσια σου σαν κραυγή πόνου... απόηχος αναμνήσεων...

Ολυμπιακός: Ο Μεντιλίμπαρ έφυγε, η εποχή του μένει

Έπειτα από δυόμισι χρόνια, ο Μεντιλίμπαρ αποχώρησε από τον Ολυμπιακό, αλλά αφήνει πίσω του κάτι που δεν σβήνει ποτέ, μια θέση στην αιωνιότητα.

Κάποιες φορές δεν καταλαβαίνεις ότι κάτι τελείωσε τη στιγμή που συμβαίνει. Το συνειδητοποιείς αργότερα, όταν μια εικόνα ή μια φωνή επιστρέψει στη μνήμη και σε κάνει να αναρωτηθείς πότε ήταν η τελευταία φορά. Η τελευταία φορά που πανηγύρισες ένα γκολ μαζί του, που τον είδες στην άκρη του πάγκου, που τον άκουσες να μιλά για την ομάδα. Μόνο που τότε δεν ήξερες ότι ήταν η τελευταία. Έτσι είναι και το ποδόσφαιρο. Οι ιστορίες αρχίζουν, γράφουν τη δική τους διαδρομή και κάποτε τελειώνουν. Ακόμη κι όταν αφορούν ανθρώπους που θα ήθελες να μείνουν για πάντα.

Πόσοι από όλους εμάς, απολαύσαμε το φαγητό μας ψημένο από αυτό το απαραίτητο σε κάθε οικογένεια χρηστικό αντικείμενο, που έχει διαφορετικές ονομασίες

 

Πόσοι από όλους εμάς, απολαύσαμε το φαγητό μας ψημένο από αυτό το απαραίτητο σε κάθε οικογένεια χρηστικό αντικείμενο, που έχει διαφορετικές ονομασίες, ανάλογα με την περιοχή της χώρας μας που ζούμε;

Η ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΑΘΩΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ

Τα 3 πιο ενοχλητικά είδη συναδέλφων στο γραφείο - Κανείς δεν τους αντέχει πάνω από μισή ώρα

Pexels

Ο εγωκεντρισμός, η ιδέα ότι είναι καλύτεροι όλων, η έλλειψη σεβασμού και ομαδικότητας κατατάσσει αυτούς τους ανθρώπους στη black list των συναδέλφων εκεί έξω.

Το γραφείο μπορεί να έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Άλλοι δουλεύουν πλέον υβριδικά, άλλοι εμφανίζονται δύο ή τρεις φορές το μήνα, ενώ τα meetings έχουν μεταφερθεί από την αίθουσα στο Teams, και το «μπορούμε να το κάνουμε ένα γρήγορο call;» έχει γίνει καθημερινότητα. Αυτό που περιγράψαμε μόλις βέβαια, δεν ισχύει καθολικά.

Το τουρκικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης: Πρέπει να θυμόμαστε

«Εις την ζωήν μου δεν έχω ξαναδή τέτοιο κακό (…).
Χωρίς να το καταλάβω, ευρέθην μεταξύ αγριανθρώπων, οίτινες έσπαζαν τας προθήκας ελληνικών καταστημάτων,
έθετον πυρ και ελεηλάτουν. Εκτύπων γυναίκας, γέροντας και μικρά παιδία με λύσσαν προδίδουσαν μαύρην ψυχήν»
Σάββας Ιακωβιδης από το simerini.sigmalive.com
Πώς η Ιστορία επαναλαμβάνεται, συχνά ως ανείπωτη και ανήκουστη αιμοσταγής τραγωδία…

Να Ξαναγινόμασταν Πάλι Πιτσιρίκοι

 

(Δεν είναι δικό μου, το βρήκα, μου άρεσε και σας το αναρτώ...) 

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε!
 Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή: 

 Περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας.
 Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε.
Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή..
Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί..