
Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Υπάρχουν ιστορίες που ξεκινούν χωρίς να ξεκινήσουν ποτέ πραγματικά.
Δεν έχουν ημερομηνία πρώτης συνάντησης, ούτε φωτογραφίες από καλοκαίρια, ούτε τραπέζια γεμάτα κοινές αναμνήσεις. Δεν έχουν τη βεβαιότητα που δίνουν τα απλά πράγματα. Ένα άγγιγμα, μια πόρτα που ανοίγει, μια φωνή που ακούγεται. Κι όμως, υπάρχουν ιστορίες που χτίζονται αλλιώς. Με λέξεις. Με αναμονή. Με απουσίες που βαραίνουν περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε.








