Tο μύνημα της ημέρας

Έχουμε δύο ζωές....... Η δεύτερη ξεκινάει όταν καταλάβουμε πώς έχουμε μόνο μία..!!!!! Καλημέρα!!!!

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026

Ο 73χρονος που παράτησε την IBM για μια καλύβα στις Άλπεις: «Τα ζώα με αναγνωρίζουν και γι' αυτό με αποδέχονται»






Ο Oreste Forno είναι 73 ετών και κάποτε εργαζόταν ως προγραμματιστής στην αμερικανική πολυεθνική IBM. Σήμερα, όμως, η καθημερινότητά του απέχει πολύ από εκείνη ενός ανθρώπου που εργάζεται στον κόσμο της τεχνολογίας.

Έχει επιλέξει να περνά μεγάλο μέρος της ζωής του στις Άλπεις Ρετίκες, κοντά στη Σοντρίο της Ιταλίας, σε μια καλύβα που βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 2.000 μέτρων.

Η αγάπη μπορεί να αντέξει την απόσταση. Εσύ, αντέχεις την απόσταση;






Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου

Δεν ξέρω αν η απόσταση σκοτώνει τις αγάπες. Ξέρω ότι τις αλλάζει.

Τις κάνει περίεργα πράγματα. Τις μαθαίνει να ζουν με ψίχουλα χρόνου και να τα θεωρούν γεύμα. Με μια καλημέρα. Ένα «πού είσαι;». Μια φωνή αργά το βράδυ. Ένα εισιτήριο που κλείστηκε. Μια ημερομηνία που μετράς ανάποδα.

Ο Αγαπητικός της Αυλής: Το Σκοτεινό Μυστικό της Κοινής Κάμαρας




Η κοινή αυλή της δεκαετίας του '60 στην Αθήνα ήταν ένας μικρόκοσμος γεμάτος μυρωδιές από φρεσκοπλυμένα ρούχα, μοσχομυριστό νυχτολούλουδο και χαμηλόφωνες κουβέντες. Στο βάθος αυτού του μικρόκοσμου, η τελευταία κάμαρα μύριζε πάντα διαφορετικά: βαρύς, φτηνός καπνός ανακατευόταν με μια έντονη, σχεδόν αποπνικτική κολώνια λεβάντας.
 Εκεί ζούσε ο Στράτος. Η γειτονιά τον ήξερε ως τον «αγαπητικό» της αυλής, έναν άντρα που είχε σπιτώσει μια όμορφη, σιωπηλή κοπέλα. Κάθε πρωί, ο Στράτος έβγαινε από την ξύλινη πόρτα του κόντρα ξυρισμένος, φορώντας ένα κοστούμι που έμοιαζε υπερβολικά πολυτελές για τα δεδομένα της φτωχολογιάς. Μοίραζε πλατιά χαμόγελα, καλημέριζε τις μανάδες και πετούσε πεντάρες στα πιτσιρίκια που έτρεχαν ξωπίσω του. Για τον έξω κόσμο, ήταν έναςλεβέντης. Για όσους όμως ζούσαν στους γύρω τοίχους, η αλήθεια είχε το χρώμα του μόλωπα.

Κουίζ για την παλιά Αθήνα: Αναγνωρίζετε την περιοχή; Έχετε περάσει 100% από εκεί

 

Πολλοί πιστεύουν πως γνωρίζουν καλά την Αθήνα. Ωστόσο, στο πέρασμα των αιώνων η πρωτεύουσα έχει γίνει αγνώριστη.

Αν ξεφυλλίσει κανείς ένα άλμπουμ με παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της Αθήνας θα διαπιστώσει πως το αστικό τοπίο της έχει «μεταμορφωθεί» πολλές φορές. Η πόλη δεν είναι πλέον όπως ήταν κάποτε και ακόμα και οι πιο δημοφιλείς συνοικίες, οι πολυσύχναστες πλατείες ή και ορισμένα σημεία αναφοράς της έχουν αλλάξει ριζικά.

Ζώδια 30/9: Ημερήσιες προβλέψεις – Ταύροι, ετοιμαστείτε για μια βαθιά και ειλικρινή συζήτηση

 



Κριός

Ο Ερμής στον Σκορπιό δίνει ουσιαστικά στο μυαλό σας δυνάμεις υπερκατασκόπου. Την Τετάρτη, κάτι που θα ακούσετε τυχαία είναι πολύ πιθανό να αποτελέσει το τελευταίο κομμάτι ενός παζλ που σας απασχολούσε για καιρό.

Εμπιστευτείτε αυτό που σας λέει το μυαλό και η διαίσθησή σας, Κριοί. Είναι τόσο λυτρωτικό όταν μπορείτε τελικά να φτάσετε στην άκρη του νήματος για κάτι που σας βασάνιζε.

Αυτά τα μάτια σου πως με ζαλίζουν

 

ΔΕΛΤΙΟ ΚΑΙΡΟΥ για Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου.




Λίγες νεφώσεις, αυξημένες στα ανατολικά και νότια, με τοπικές βροχές στα ανατολικά ηπειρωτικά και στο Αιγαίο, ισχυροί έως σχεδόν θυελλώδεις βόρειοι άνεμοι στο Αιγαίο, θερμοκρασία σε μικρή πτώση κυρίως στα ανατολικά και νότια.



Πιο αναλυτικά:

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 30ης Σεπτεμβρίου

 

ΖΑΚΥΝΘΟΣ ΝΑΥΑΓΙΟ

 

Τα σημαντικότερα γεγονότα της 30ης Σεπτεμβρίου


489: Οι Οστρογότθοι υπό τον Θεοδώριχο το Μέγα νικούν τις δυνάμεις του Οδόακρου στη μάχη της Βερόνας.
1399: O Ερρίκος Δ' ανακηρύσσεται βασιλιάς της Αγγλίας.
1636: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,1 Ρίχτερ πλήττει την Κεφαλονιά και τη Ζάκυνθο. Οι νεκροί ανέρχονται σε 525 άτομα και οι τραυματίες σε 1.500.

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2026

Σε αγαπώ... Τώρα που γέρασες, ακόμη πιο πολύ!



Σε αγαπώ...
Τώρα που γέρασες, ακόμη πιο πολύ!
Τώρα που περπατάς αργά, τώρα που κουβαλάς το βάρος
κάθε χρόνου, κάθε κόκκου σκόνης πάνω στο σώμα σου...
Τώρα που κουράζεσαι στο δεύτερο χάδι, που κουράγιο να τρέξεις δεν έχεις,
μα η ψυχή σου, παιχνιδιάρα, δεν θέλει να χάσει ούτε μια «εντολή»
για παιχνίδι και αγάπη…
Σε αγαπώ...

Με τι καθόμουν κι ασχολιόμουν.




Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου

Το έζησα σχεδόν είκοσι χρόνια και σήμερα, όταν το κοιτάζω από απόσταση, απορώ κυρίως με ένα πράγμα. Πόσο καιρό μου πήρε να καταλάβω ένα τόσο φτηνό κόλπο.

Με προκαλούσε μέχρι να αντιδράσω και μετά εξαφανίζονταν όλα όσα είχαν προηγηθεί.

Έμενε η αντίδρασή μου.

Να βγω; Τώρα που κάθισα;





Γράφει η Αστέρω

Δεν ξέρω πότε ακριβώς μου συνέβη αυτό. Παλιά άκουγα «θα βγούμε;» και το επόμενο που σκεφτόμουν ήταν τι θα φορέσω. Τώρα ακούω «θα βγούμε;» και κοιτάζω τον καναπέ μου. Και δεν είναι ότι δεν αγαπάω τους φίλους μου. Μια χαρά τους αγαπάω. Απλώς τους αγαπάω πάρα πολύ και από το σπίτι μου.

δενξέρωτίθέλω

 

Ξημέρωσε,  η μέρα του ''δενξέρωτίθέλω''  ωστόσο,  θέλω μια βροχή δυνατή να έρθει να ισορροπήσει το κάθε τί που πετάει αόριστα μέσα μου.  Νιώθω σαν δέντρο που χάνει τα χρυσαφένια φύλλα του,  νιώθω φθινόπωρο.