
Έτσι όπως ήμουν σκυφτός πάνω από τον πάγκο επισκευών, βυθισμένος μέσα στις σκέψεις μου, χτύπησε το τηλέφωνο.
Δεν ήμουν και στην καλύτερη διάθεση, δίχως συγκεκριμένο λόγο, απλά μία απ΄τις μέρες που δεν χαμογελάς χωρίς να ξέρεις το γιατί.
“Παρακαλώ?” έτσι ξεροσφύρι απάντησα στο τηλέφωνο και θυμήθηκα νεότερος, έλεγα “AQUA collezione, παρακαλώ πως μπορώ να σας εξυπηρετήσω?”…οπότε φαντάζομαι σε λίγα χρόνια θα μουγκρίζω στο ακουστικό, όταν είμαι στις κακοκεφιές μου.










