Δική σου η ζωή, δικά σου τα όρια.. και δικό σου το ταβάνι που θα ορίσεις να κοιτάς!

Ονόμασες «πολύ» το συμβιβασμό σου. Τα περίπου αισθήματα, το αδιάφορο «τώρα», τις σχεδόν σχέσεις σου.
Σε ματαιώνεις με κάθε σου ανάσα, γιατί ακόμα κι αυτή δεν την αφήνεις να μπει μέσα στα πνευμόνια σου.
Την περιορίζεις, μην τυχόν και περάσει το μήνυμα στον εγκέφαλό σου πως είσαι ζωντανός.
Μέτρια ζωή, βαρετές μέρες, αδιάφορες στιγμές, μπεζ άνθρωποι και το κεφάλι πάντα σκυφτό, οι ώμοι γυρτοί, σαν να σηκώνουν τον κόσμο όλο πάνω τους.

Το παρελθόν, είναι η διαδρομή σου, το πέρασμά σου, δεν είναι το τώρα σου

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Μια απάτη είναι η μνήμη μάτια μου και το τελειότερο έργο της, είναι το παρελθόν που θυμάσαι.
Όχι αυτό που έζησες, αυτό που θυμάσαι.
Κι αυτό που θυμάσαι, είναι αυτό που δημιουργεί το μυαλό με τον καιρό, για να επιβιώσει.

Ό,τι αξίζει χάνεται απ’ την αναμονή. Όχι απ’ το τέλος.

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου

Πάντα λέμε «θα το πω αύριο», «θα πάρω τηλέφωνο όταν ηρεμήσω», «θα της δείξω πόσο τη θέλω όταν βρω χρόνο».
Σαν να έχουμε υπογράψει σύμβαση με το αύριο.
Σαν να μας περιμένει το “μετά” σαν πιστό σκυλί.
Δεν το κάνει. Και ξέρεις γιατί; Γιατί το αύριο δεν σου χρωστάει τίποτα. Εσύ του τα χρωστάς όλα. Και όταν φτάσει, θα σου τα ζητήσει πίσω με τόκο.

People‑pleasing: Πώς να μιλάς για αυτά που θέλεις χωρίς να νιώθεις ενοχή

© Unsplash/ Hatice Baran

Όταν πάντα «βολεύεσαι» για τους άλλους, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι καλός άνθρωπος. Μπορεί να χρειάζεται να ξαναχτίσεις τη σχέση σου με τις δικές σου επιθυμίες.

Σε πολλούς κοινωνικούς κύκλους, ο άνθρωπος που προσαρμόζεται, δεν παραπονιέται, θυμάται τα γενέθλια και «δεν θέλει τίποτα για τον εαυτό του» θεωρείται υπόδειγμα ευγένειας. Συχνά τον αποκαλούμε «δοτικό», «εύκολο άνθρωπο», «καλό παιδί». Άλλες φορές, με πιο σκληρή ματιά, τον βαφτίζουμε «pleaser», «ανασφαλή», «χαλί».

Ο έρωτας δεν περιμένει τους δειλούς

Γράφει ο Γιώργος Λυμπεράκης

Στον έρωτα δεν υπάρχει «ίσως». Υπάρχει το ναι και το όχι. Υπάρχει το «τολμάω» και το «κρύβομαι». Όσοι τόλμησαν, έζησαν ιστορίες που άξιζαν να γραφτούν. Όσοι δίστασαν, έμειναν να κουβαλούν ανεκπλήρωτους έρωτες, σαν φαντάσματα που τους στοιχειώνουν.

Η αλήθεια βρίσκει πάντα τον δρόμο της.

Σήμερα, μια συζήτηση, μια σκέψη ή μια συνειδητοποίηση μπορεί να γίνει η αρχή μιας σημαντικής αλλαγής.

Η Κυριακή 12 Ιουλίου 2026 είναι μια ημέρα γεμάτη πνευματική διαύγεια και συναισθηματικές αποκαλύψεις. Η Σελήνη βρίσκεται στους Διδύμους και αργότερα περνά στον Καρκίνο, ενισχύοντας αρχικά την επικοινωνία και στη συνέχεια την ανάγκη για συναισθηματική ασφάλεια. Παράλληλα, η σημαντική σύνοδος Ήλιου–ανάδρομου Ερμή στον Καρκίνο (Mercury Cazimi) φέρνει ξεκαθαρίσματα, επιστροφές προσώπων και πολύτιμες απαντήσεις σε ζητήματα που απασχολούν εδώ και καιρό. Η Αφροδίτη στην Παρθένο συνεχίζει να ευνοεί τις σχέσεις που βασίζονται στην εμπιστοσύνη και στις πράξεις, όχι στις υποσχέσεις.

Ο πιο κουραστικός ρόλος είναι να παριστάνεις κάποιον που δεν είσαι

Υπάρχουν άνθρωποι που, λίγο πριν ανοίξουν την πόρτα του σπιτιού τους, αφήνουν πίσω τον εαυτό τους. Δεν αλλάζουν ρούχα. Αλλάζουν πρόσωπο. Φοράνε το χαμόγελο που χρειάζεται, τις λέξεις που δεν θα ενοχλήσουν, τη συμπεριφορά που θα γίνει πιο εύκολα αποδεκτή. Και στο τέλος της ημέρας επιστρέφουν σπίτι με μια κούραση που δεν εξηγείται. Όχι γιατί έκαναν πολλά. Αλλά γιατί πέρασαν ολόκληρη τη μέρα υποδυόμενοι κάποιον που δεν είναι.

Λήσταρχος Νταβέλης ληστής Αττικής και Βοιωτίας 1862-1856

 

Ο Χρήστος Νταβέλης (πραγματικό όνομα: Χρήστος Νάτσιος, περ. 1832 - 12.7.1856) ήταν αρβανιτοβλάχικης καταγωγής περιβόητος Έλληνας ληστής της Αττικής και της Βοιωτίας.

Βιογραφία

Κατά παλαιότερη εκδοχή, γεννήθηκε στο Στείρι Βοιωτίας περί το 1832 από ποιμενική οικογένεια αρβανιτόβλαχων.

Νεότερη άποψη θεωρεί πιθανότερη την καταγωγή του από την Αράχωβα, αν και μερικοί συγγραφείς υποδεικνύουν τα Στύρα Εύβοιας.

Η βάβω Πέτραινα βρυκολάκιασε.....

Γράφει ο Γιώργος Γιαννάκης


Φιλιάτι μετά την απελευθέρωση σε ένα χωριό γίνεται ένας γάμος. Η νύφη λιγάκι κακορίζικη αλλά και γαμπρός δεν πήγαινε πίσω, αφού έβλεπε τις κουρούνες και τις πέρναγε για μπεκάτσες και τις ντούφεκαγε με έναν παλιό γκρά.

Οι κότες και η εκτροφή τους

Οι κότες και η εκτροφή τους

Τις κότες πρέπει να τις βάζουμε σε κοτέτσι θερμό καλά κλεισμένο και που να το φτάνει ο καπνός του σπιτιού. Στους τοίχους του κοτετσιού κάνουμε τις φωλιές για να γεννούν οι κότες, από σανίδες και από κάτω στρώνουμε άχυρα για να μην πέφτουν σε σκληρό μέρος τα αυγά και σπάζουν. Μπήχνουμαι δε και ραβδιά στους τοίχους για να κουρνιάζουν οι κότες.
Στις κότες βάζουμε να τρώνε φάρο βρασμένο ή κεχρί ή πίτουρα ή ήρα από σιτάρι. Αυτή είναι η καλύτερη τροφή.

Η προσευχή ενός αλόγου

 

Αφέντη μου ,

Τάισε με , πότισε με και περιποιήσου με ,
Και όταν η δουλειά της ημέρας τελειώσει ,
δώσε μου ένα φιλόξενο μέρος να αναπαυθώ
και ένα λιβάδι με αρκετό χώρο για μένα ,
να μπορέσω να τρέξω , να χοροπηδήσω και να παίξω,,,,
να νοιώσω ελεύθερος και ζωντανός,, έστω και για λίγο,,,
Μίλα μου , η φωνή σου συχνά σημαίνει για μένα πιο πολλά
από ότι τα ηνία ,,

Η Γερμανίδα δασκάλα που είχε ρημάξει το Κολωνάκι, έλιωσε το κεφάλι πωλήτριας με έξι κανάτια

Σαν σήμερα το 1978 διαπράχθηκε ένα από τα πιο άγρια εγκλήματα στην Αθήνα, με μια Γερμανίδα δασκάλα να σκοτώνει την Ευαγγελία Σ. μέσα στο κατάστημα της στη Βουκουρεστίου.

Σαν σήμερα το 1978 διαπράχθηκε στο Κολωνάκι ένα από τα πιο στυγερά εγκλήματα που αναστάτωσαν την αθηναϊκή κοινωνία, με τη δολοφονία της Ευαγγελίας Σ. από μια Γερμανίδα δασκάλα η οποία είχε κατακλέψει όλα τα μαγαζιά της περιοχής.