Οι ψυχές τα βρίσκουν, οι προσωπικότητες (τα εγώ) τα τσουγκρίζουν

Image by /www.freepik.com 
Από Vera Dickey.
.
.. Οι ψυχές τα βρίσκουν,
οι προσωπικότητες τα τσουγκράνε.

.. Είναι η μέρα μου γεμάτη ανθρώπους που λιώνουν στο κατώφλι μιας σχέσης, σε αποχωρισμούς ή σε απαγορευτικά, που μαζεύουν τα πράγματά τους από μια αγάπη που την ήθελαν πολύ.

Δύσκολη μέρα. Όλες οι μέρες δύσκολες είναι.
Κάθε ακριβώς, κάθε και μισή, ακούω μια δύσκολη ιστορία.

.. Κι όλες αυτές οι ιστορίες έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Την προσωπικότητα.

.. Μιλάμε για το τραύμα, για τα τραύματα, και καλά κάνουμε.
.. Ναι, αλλά είμαστε μεγάλα παιδιά, μπορούμε να το κανακέψουμε το τραύμα και κάπως να το απαλύνουμε.

.. Όμως, αγαπάμε τόσο πολύ την προσωπικότητα…

.. Η προσωπικότητα είναι η άλλη λέξη για το “Εγώ”.
.. Και είναι χρήσιμη, είναι η ταυτότητά μας στον κόσμο.


.. Όμως, όταν αυτή η ταυτότητα γίνεται πανοπλία και η πανοπλία γίνεται σάβανο, γιατί δεν την λύνουμε λίγο;

.. Βλέπω ανθρώπους που αγαπιούνται πολύ – ή που θα μπορούσαν να αγαπηθούν – να γίνονται ξένοι, να μη δίνουν ευκαιρίες, να χωρίζουν,
να μη σμίγουν, αλλά να μην καταλαβαίνουν καθόλου ότι πρέπει να τροποποιήσουν συμπεριφορές, ζητούμενα, απαράβατες αρχές.


.. Η προσωπικότητα διψάει και πεινάει για εξουσία, έλεγχο και ιεραρχία, ταΐζει με εμμονές το τραύμα αντί να το γιατρέψει.


.. Κι αρχίζει να ζητάει αποδείξεις αγάπης, μοιράζει προστακτικές, σκέφτεται συνέχεια το μέλλον, της δίνεις το δάχτυλο και σου τρώει το χέρι, υποθέτει συνωμοσίες, ερμηνεύει χωρίς να ακούσει, ακούει χωρίς να καταλαβαίνει.
.
.. Η ψυχή ζητάει αγάπη.
.. Η προσωπικότητα ζητάει έλεγχο.

.. Και κρίμα, κρίμα, πάντα νικάει, πάντα ναρκοθετεί την αγάπη και πατάει το κουμπί και μπαμ όλα κάτω.

.. Εάν στις σχέσεις μας μέσα, στο παιχνίδι του έρωτα, της φιλίας, της οικογένειας μπαίναμε για να μάθουμε και όχι να διδάξουμε “ξέρεις ποιος είμαι εγώ”, θα είχαμε έναν παράδεισο σαν γιρλάντα, μια ευτυχία τσέπης και θα αντέχαμε καλύτερα τους δύσκολους καιρούς.
.. Δεν πειράζει.
Φαίνεται δεν είναι ακόμα η ώρα μας.
Υ.Γ. Λέγαμε το πρωί με μια φίλη ότι βρισκόμαστε σε μια σχέση για να κοιμόμαστε αγκαλιά, να πίνουμε κρασάκια και καφεδάκια, να πηγαίνουμε εκδρομές και να μαγευόμαστε.
Τα πολλά συμπράγκαλα – “πες μου τι είμαι στη ζωή σου”, “δείξε μου σεβασμό”, “τι θα κάνουμε εμείς στο μέλλον”- δεν είναι απλά βαρετά, είναι καταστροφικά.