Α-λεηλάτητη Ψυχή

 

Απόψε  μούκλεψαν   την  νύκτα  μου
 κούρσεψαν   το όνειρο
που  φύλαγα  για  μένα
Απόψε, ξελόγιαστρο κι αδίστακτο σκοτάδι
  έσβησες  το  φως
του ουράνιου  φανοστάτη

Απόψε    γύρεψα  Θεό
Χώμα ,  Νερό,  Πηλό
πρωτόπλαστος  να  γίνω
απ' τον Παράδεισο  να  φύγω
στου απέραντου «μονάχου»
το  βασίλειο  να   βρεθώ

Σε  ρεματιάς  απόκρυφη αγκαλιά
σα  νυχτοπούλι θα  κουρνιάσω
μ'  ένα φιλί   κρυφό τη σιωπή   σου
ψυχή   μου  να    ξαφνιάσω.

Τον  λεηλάτη της  νυχτιάς μην  τον φοβάσαι
δεν  θα ξανάρθει
Χάθηκε  μαζί με το  κλεμμένο βράδυ.
στ' απολεσθέντα  θα  τον  γράψω
 τον κουρσάρο
μαζί  με τ'  άλλα τα  πολύτιμα 
τα τιμαλφή χαμένα
που παραλήπτη  τους φαντάστηκαν
 εμένα .

Αλλά  εγώ  ψυχή μου  θα  κρατήσω
Α-λεηλάτητη   ΕΣΕΝΑ