Να φεύγεις την ώρα που πρέπει...

 

 

Να φεύγεις την ώρα που πρέπει...

Να μάθεις να φεύγεις.

Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.

Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.

Από την ανάμνηση μιας ψεύτικης ευτυχίας.

Να φεύγεις αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές και μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.

Να φεύγεις από όσα νόμισες γι' αληθινά, μήπως φτάσεις κάποτε σ' αυτά.

Να μην παίρνεις τίποτα μαζί,

ούτε ενθύμια, ούτε ζακέτες για τον δρόμο.

Να τρέχεις μακριά από δήθεν καταφύγια κι ας έχει έξω και χαλάζι.