θύμησες παλιές...πληγές που δε κλείνουν...
Πάντα θα κουβαλάμε μέσα μας παλιές πληγές από σημαδεμένες ώρες, καιροί που μας χαράκωσαν για πάντα την ψυχή και που δε σβήνουν όσα χρόνια και αν έχουν περάσει.
Κι όσο κι αν πιστεύεις πως οι πληγές της ψυχής σου με το πέρασμα των χρόνων έχουν επουλωθεί, είναι απλά μια ψευδαίσθηση...Έρχεται κάποια στιγμή που φτάνει μόνο ένα βλέμμα, μια σύμπτωση, μια τυχαία συνάντηση, ένα τραγούδι, για να βρεθείς ταξιδευμένη χωρίς εισιτήριο στη Κόλαση του Δάντη...Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου