Έκανα ακτινογραφία ψυχής κι είδα εσένα
να με κοιτάζεις κατάματα με μάτια κλαμένα
κι εγώ που πίστεψα πως είχες γίνει
γλυκιά ανάμνηση στου χρόνου τη δίνη.
Έκανα ακτινογραφία στη σκέψη μου και βρήκα εσένα
να ‘χεις κάνει κατάληψη κρυφά από μένα,κι εγώ που νόμιζα πως σ ’είχα σκεπάσει με το μανδύα της λήθης, και σ΄είχα ξεχάσει.
Πανικόβλητη έτρεξα πίσω στο παρελθόν
για να βεβαιωθώ ότι ήσουν μακριά απ’ το παρόν και σ ‘είδα να ρυθμίζεις εσύ τους παλμούς της καρδιάς μου,
να'σαι συ ο αγέρας μου, και το φως της ματιάς μου!
Σ ‘αναζήτησα τότε στο παλιό καθρέφτη της ψυχής μου,
και σ ‘ είδα να συνυπάρχεις στον ιστό της ύπαρξής μου
φωνή ζωής! Hχώ που μένει
ήσουν αλήθεια μου καλά κρυμμένη....
------------------------------
Μαρίζα Τσιτμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου