ΑΛΕΚΟΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΣ Θυμάμαι την μανούλα μου να μας κόβει φέτες το ψωμί … Τις έβρεχε και μετά τις πασπάλιζε με ζάχαρη …

 

.. Περιμέναμε Χριστού Λαμπρή να φάμε λίγο κρέας με μακαρόνια μετά το κατηχητικό ….
Τα καλοκαίρια κοιμόμαστε στρωματσάδα στην αυλή κι από πάνω μας ένα τεράστιο γιασεμί μοσχοβολούσε καθώς μας έπαιρνε ο ύπνος … Η μάνα μου μας νανούριζε κάθε βράδυ με τραγούδια … Τι ομορφιά Θεέ μου είχε αυτή η γειτονιά …. Η μάνα μου έμεινε χήρα στα 29 της χρόνια …. Ήταν πολύ όμορφη γυναίκα η μάνα μου … Τι να σου λέω τώρα …

Καλλονή …. Δεν παντρεύτηκε ποτέ ξανά … Δεν ξανάβαλε κραγιόν στα χείλη της …. Αφιέρωσε την ζωή της να μας μεγαλώσει … Αυτή η γυναίκα που θα μπορούσε να έχει όποιον άνδρα ήθελε στα πόδια της … Από το στόμα της άκουγα μόνο τούτες τις κουβέντες … ” Άκουσε αγόρι μου … Έκανα τα πάντα για να σας μεγαλώσω και να είμαι υπερήφανη για εσάς … Ένα μόνο πράγμα δεν έκανα … Δεν βγήκα στο πεζοδρόμιο… Δεν έγινα πόρνη ….” Εκεί στα Μανιάτικα του Πειραιά ξεκίνησε η ζωή μου …. Ήμουνα ο μοναδικός άνδρας της οικογένειας … Πώς να

 ζήσουμε πέντε ορφανά … Άρχισα να δουλεύω … Έκανα ότι δουλειά μπορείς να φανταστείς …. Σκούπισα σκάλες και καθάρισα σπίτια πλουσίων … Έγινα τσαγκάρης … Δεν ντρεπόμουν για την όποια δουλειά έκανα … Την έκανα με το κεφάλι ψηλά … Μέχρι σήμερα για ένα πράγμα είμαι υπερήφανος …. Μέσα σε τόση φτώχεια δεν έγινα κλέφτης και ζητιάνος ….
ΑΛΕΚΟΣ ΤΖΑΝΕΤΑΚΟΣ