5 Τροποποιήσιμοι Παράγοντες Κινδύνου που Επηρεάζουν το Προσδόκιμο Ζωής έως και 14 Χρόνια

5 

Γράφει ο Dr Δημήτρης Τσουκαλάς – Dimitris Tsoukalas:

Μεγάλη κλινική μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine ανέλυσε δεδομένα από 2 εκατομμύρια ανθρώπους σε 39 χώρες, με στόχο να ποσοτικοποιήσει την επίδραση τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου στη διάρκεια και την ποιότητα ζωής.¹
Παράγοντες που εξετάστηκαν

Οι ερευνητές αξιολόγησαν πέντε μετρήσιμους δείκτες:Αρτηριακή υπέρταση
Δυσλιπιδαιμία (χοληστερίνη)
Παθολογικό σωματικό βάρος (υπέρβαρο/λιποβαρές)
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Κάπνισμα
Κύρια ευρήματα

Τα άτομα με και τους πέντε παράγοντες κινδύνου εμφάνιζαν σημαντικά αυξημένη πιθανότητα καρδιαγγειακού επεισοδίου κατά τη διάρκεια της ζωής τους:1 στις 4 γυναίκες και
1 στους 3 άνδρες.

Αντίθετα, τα άτομα χωρίς κανέναν παράγοντα κινδύνου παρουσίαζαν:+14 έτη προσδόκιμου ζωής (γυναίκες) / +12 έτη (άνδρες)
+13 έτη ζωής χωρίς καρδιαγγειακή νόσο (γυναίκες) / +10,5 έτη (άνδρες)
Ιεράρχηση επίδρασης ανά παράγοντα:

Το κάπνισμα αναδείχθηκε ως ο παράγοντας με τη μεγαλύτερη αυτόνομη επίδραση στο προσδόκιμο ζωής. Ακολουθεί η αρτηριακή υπέρταση, η ρύθμιση της οποίας συνδέεται με σημαντική μείωση καρδιαγγειακού κινδύνου.

Η χοληστερίνη και το σωματικό βάρος εμφάνισαν λιγότερο γραμμική συσχέτιση, για δύο τεκμηριωμένους λόγους:Η σχέση LDL χοληστερίνης–κινδύνου δεν είναι μονοδιάστατη: τόσο υπερβολικά χαμηλές όσο και υψηλές τιμές έχουν συνδεθεί με δυσμενή έκβαση.²˒³ Επιπλέον, δεδομένα δείχνουν ότι η επίδραση της LDL στον κίνδυνο διαφέρει αναλόγως του μεταβολικού προφίλ του ατόμου.² Για περισσότερα,
Το αυξημένο σωματικό βάρος ασκεί μεγάλο μέρος της επίδρασής του έμμεσα, μέσω υπέρτασης και διαβήτη, οι οποίοι λειτουργούν ως ενδιάμεσοι μηχανισμοί.⁴
Κλινική σημασία

Το κοινό χαρακτηριστικό και των πέντε παραγόντων είναι ότι επιδέχονται τροποποίηση:Υπέρταση, σωματικό βάρος και γλυκαιμικός έλεγχος ανταποκρίνονται σε διατροφικές και συμπεριφορικές παρεμβάσεις.
Η χοληστερίνη, υπό την προϋπόθεση ελέγχου των υπόλοιπων παραγόντων, φαίνεται να έχει μικρότερη αυτόνομη επίδραση, εύρημα που υποστηρίζεται από πρόσφατα δεδομένα.²˒³
Η διακοπή καπνίσματος παραμένει η παρέμβαση με την υψηλότερη αποδεδειγμένη απόδοση σε έτη υγιούς ζωής.