Εκείνη που μέσα σε μια νύχτα έγινε “η ποutάνα που ας πρόσεχε”

Όταν είσαι 21, δεν έχεις την ωριμότητα να σκεφτείς λογικά. Αν ήταν άλλες στη θέση της, μπορεί και να ήθελαν να το κρατήσουν, ακόμα και μόνες τους. Ακόμα κι αν δεν είχαν χρήματα, ακόμα κι αν έκαναν μια δουλειά που δεν είχε μέλλον. Ακόμα κι αν δεν είχαν κανένα στήριγμα, ακόμα κι αν δεν είχαν δουλέψει με τον εαυτό τους και δεν ήταν έτοιμες να γίνουν μητέρες. Εκείνη θεώρησε ότι θα ήταν μια κόλαση η ζωή του. Οπότε το εμπόδισε να συμβεί.


Μπορεί να ακούγεται εύκολο για κάποιους. Είναι ένα χειρουργείο που κλείνεις τα μάτια και ξυπνάς χωρίς κανέναν πόνο. Τον πόνο της ψυχής δεν μπορεί να τον καταλάβει κανείς που δεν τον έχει νιώσει. Εκείνη ξύπνησε και κοίταζε τον εαυτό της στον καθρέφτη με μίσος. Με ενοχές. Φοβόταν ότι δε θα μπορεί να ξανακάνει παιδιά. Έτρεμε στην ιδέα ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο με οποιονδήποτε άντρα ερχόταν στον δρόμο της.

Τρία χρόνια μετά, ακόμα έχει τον ίδιο φόβο. Όταν την πλησιάζουν, όταν πάνε να την αγγίξουν στο σημείο εκείνο νιώθει απειλή. Νιώθει ότι θέλει να αμυνθεί, επειδή θα συμβεί κάτι κακό.


Κι αν αναρωτιέσαι τι απέγινε αυτός; Πώς νιώθει; Αυτός είχε βγάλει βούκινο σε όλους τους γνωστούς τους το συμβάν, ενώ του είχε ζητήσει να μη μαθευτεί πουθενά, γιατί είναι κάτι πολύ προσωπικό και επίπονο. Της είχε υποσχεθεί ότι δε θα το κάνει. Μέχρι και σήμερα, ακόμα συζητάνε για το πόσο π@τάνα είναι η κοπέλα που της συνέβη αυτό. Οι ενοχές του αγοριού δεν υπάρχουν πουθενά. 

Συνέχισε κανονικά τη ζωή του με τη σιγουριά ότι κανένας δε θα κρίνει εκείνον, αλλά εκείνη που τον εμπιστεύτηκε. Δεν τον επηρέασε κάπου. Προχώρησε αμέσως στο επόμενο θύμα.Η λέξη χαρά δεν υπάρχει πια στο λεξιλόγιο εκείνης. Κάθε φορά γυρνάει πίσω και θυμάται το κακό που προκάλεσε. Θυμάται τον εαυτό της εκεί μέσα να ουρλιάζει. 

Θυμάται τον εαυτό της να μισεί, να σπαράζει, να μην αντέχει άλλο. Οι άντρες την αηδιάζουν.

 Νιώθει ότι όποιος την πλησιάζει, θέλει κάτι συγκεκριμένο από εκείνη και, επειδή δεν μπορεί να του το προσφέρει, φεύγει. Με τις κοπέλες νιώθει ασφάλεια, νιώθει σιγουριά ότι τίποτα κακό δε θα συμβεί.

Προβληματίζεται με τη σεξουαλικότητά της. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι δεν είναι όλοι έτσι. Όταν φτάνει η ερώτηση στο τραπέζι σχετικά με το αν ελκύεται όντως από τις κοπέλες ή αν με εκείνες νιώθει απλά τη σιγουριά ότι δε θα ξαναφτάσει στο στάδιο της έκτρωσης, μαγκώνει. Δεν ξέρει τι να απαντήσει. Ή ξέρει και φοβάται να το παραδεχτεί.

Η κοπέλα σήμερα έχει μεγάλη εξέλιξη ως άνθρωπος. Εργάζεται σε μια δουλειά που της προσφέρει αρκετά χρήματα, ζει μόνη της, έχει 2-3 ανθρώπους δίπλα της. Όταν πρόκειται όμως για τον έρωτα, δεν ξέρει τι σημαίνει αυτή η λέξη. Έχει ζήσει τον άσχημο, τον επίπονο έρωτα. Εκείνον που δε σε αφήνει να δεις θετικά τίποτα στη ζωή σου. Δεν παύει όμως να ελπίζει.

Να ελπίζει ότι θα νιώσει ξανά ερωτευμένη. Ότι θα μπορεί να αφεθεί και να αγαπήσει χωρίς κανέναν φόβο. Να εμπιστευτεί.

Θέλει πάρα πολύ να ξαναεμπιστευθεί…




Συντάκτης: Νίκη Ντάλντα