Έστειλα λάθος μήνυμα στη λάθος ομάδα (και ακόμα το σκέφτομαι…)
Λοιπόν παιδιά, δεν ξέρω αν σας έχει τύχει ποτέ, αλλά σήμερα το πρωί πραγματικά με κατάπιαν τα σπαστικά, ποδοσφαιρικά group chats, ο καφές των 9, η μούρλα της δουλειάς, και… το έχουμε όλοι πει, αλλά εγώ το κατάφερα: έστειλα το απόλυτο λάθος μήνυμα στη λάθος ομάδα. Και θέλω μία στιγμή να το βάλω κάτω εδώ για να λυτρωθώ γιατί δεν το χωρά ο νους μου.
Ξεκινάει, λοιπόν, σαν κάθε βαρετή Τρίτη. Ξυπνάω αργά, έχω 7 αναπάντητα μηνύματα από φίλους, συναδέλφους, μάνα (κλασικά), και 3 καφέδες παραγγελία από το e-food, που ακόμα να έρθουν. Είμαι ήδη λίγο στη λάσπη του μυαλού, καταλαβαίνετε. Κάπου λοιπόν μεταξύ τρίτου φτερνίσματος και του δεύτερου “θα είμαι σε 5 λεπτά zoom”, σκάνε καινούρια μηνύματα στο WhatsApp.
Έχω βασικά τρεις ενεργές ομάδες:
1. Τα παιδιά από το λύκειο, που βρίζουν τα πάντα και όλους.
2. Η ομάδα της δουλειάς που γράφει τα πάντα σαν να είναι meeting.
3. Κι άλλη μία, πιο light, από το γυμναστήριο, για πλάκες, καφέδες και κλασικά “ποια μέρα να πάμε”.
Το μόνο σοβαρό chat εκείνη τη στιγμή είναι της δουλειάς. Εκεί μέσα έχεις και το αφεντικό, και το HR, και 2-3 πελάτες που μπήκαν «πρόσφατα για feedback». Αν μπεις σε mood «γρήγορα-γράψε-γρήγορα-απάντα» μπορείς να τα κάνεις λίμπα. Εγώ, λοιπόν, είχα ανοίξει το chat της δουλειάς να στείλω αρχείο, και για κάποιο λόγο το άφησα ανοιχτό.
Κάπου εκεί βλέπω μήνυμα από τον φίλο μου τον Στάθη στο group του γυμναστηρίου:
«Ρε, αύριο 7:15, cardio, ποιος αντέχει;»
Επειδή δεν είχα ΚΑΜΙΑ διάθεση, πάω να κάνω το κλασικό μου αστειάκι, με μία προκλητική, ξενέρωτη απάντηση που έτσι λιώνουμε μεταξύ μας:
«Εγώ αύριο 7:15 αντέχω μόνο να βρίζω τη ζωή μου και να ξαναπατάω snooze, άντε γεια παιδιά, leave me alone».
(Βάλτε και κλασικό emoji με τη φατσούλα που πίνει κρασί.)
Αλλά — φυσικά — αντί να το γράψω στο γυμναστήριο, το γράφω ΠΑΝΩ στο group της δουλειάς.
Εγώ εκείνη τη στιγμή δεν παίρνω χαμπάρι. Συνεχίζω, στέλνω και κάτι άλλα αρχεία, διαβάζω 2-3 μηνύματα, κάνω like (όπως ο every day idiot που είμαι), και τότε βλέπω τα reactions: και το χειρότερο, την πρώτη ερώτηση από το team lead:
«Μιχάλη, όλα καλά; Cardio λέει ο γιατρός;»
Ακολουθεί το αφεντικό:
«Καλή διάθεση βλέπω!! Να βάλουμε γυμναστήριο στην ομάδα;»
Και φυσικά — Η ΧΡΟΝΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΓΝΩΣΗΣ. Διαβάζω ΞΑΝΑ το μήνυμά μου, βλέπω δίπλα την εικόνα της ομάδας, και μάνι μάνι παγώνει το αίμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου