Είμαστε μαζί, κι όμως δεν έχουμε τίποτα να πούμεεμείς που κάποτε κάναμε σα τρελοί για να ιδωθούμε
ένας τοίχος σιωπής ανάμεσά μας έχει υψωθεί
Ζούμε μαζί κι όμως νιώθω τόσο μόνη
το φέρσιμό σου κι η παρουσία σου με πληγώνει
και τότε η παγωνιά γίνεται πιο παγερή
κι η παρουσία σου γίνεται απ' τη μοναξιά πιο πικρή
Οι σιωπές πολλές, τα λόγια λίγα
ξέφτισε η αγάπη μας Θεέ μου τι κρίμα!
Δεν κοιταζόμαστε τώρα πια ποτέ στα μάτια
τα όνειρα που κάποτε κάναμε μαζί γίναν κομμάτια...
ΜαρίζαΤσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου