Γράφει η Κική Γ.
Ένα συνηθισμένο πρωινό, μια προγραμματισμένη εκδρομή, μια ματιά και ο χρόνος σταμάτησε εκεί. Τα μάτια σου έμειναν καρφωμένα στα δικά της και ένας μεγάλος έρωτας μόλις γεννήθηκε. Είναι από αυτές τις φορές που αισθάνεσαι χαλαρός και σε βρίσκει η σφαίρα στο δόξα πατρί ή νομίζεις πως επέζησες μετά από μετωπική.
Δεν προλαβαίνεις να αντιδράσεις. Η μοίρα , το σύμπαν όλο, συνωμοτούν. Η ζωή αποφασίζει. Σου κόβονται τα πόδια. Τρέμει όλο σου το είναι και νιώθεις πως η καρδιά σου θα σπάσει. Αναρωτιέσαι τι συνέβη και απάντηση δεν παίρνεις και ούτε θα πάρεις.
Είναι αυτός ο ύπουλος, ο κεραυνοβόλος έρωτας, που σε αναγκάζει να υποκύψεις, να λυγίσεις , να τον προσκυνήσεις και απλά να τον ζήσεις με κάθε τίμημα. Είναι αδύνατον να κάνεις πίσω και εύχεσαι απλά να είναι αμοιβαίος και να εξελιχθεί όμορφα.
Τότε, μακαρίζεις τη τύχη σου και μια όμορφη και δυνατή σχέση ξεκινά. Νομίζεις πως ζεις σ´ ένα όνειρο και εύχεσαι να μην ξυπνήσεις ποτέ. Όλα είναι τόσο διαφορετικά και μυρίζουν έρωτα, πάθος και χρωματίζονται κόκκινα.
Αυτή είναι η στιγμή που ο καθένας περιμένει στη ζωή του αλλά ποτέ δεν γνωρίζει το πότε, το που και για πόσο. Αλλοίμονο σ´ αυτούς που δεν το ζήσανε! Ζωή την ομορφιά σου δεν γνωρίσανε!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου