Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου
Μέσα στο φως σε αναγνώρισα. Μορφή αγάπης, μορφή γαλήνης. Μορφή που μέσα από την κούραση της ζωής στα μάτια σου κάτι έλαμπε, κάπου εκεί μέσα έψαχνε την απάντηση.
Κοιταχτήκαμε με τα μάτια της ψυχής, τώρα εκείνη έκανε κουμάντο.
Η ζωή είναι μονάχα για όσους επιμένουν και προσμένουν.
Για όσους ο δρόμος δείχνει φως ακόμα και όταν η ομίχλη έχει θολώσει κάθε τοπίο. Μέσα στην εξάντληση να βλέπεις μονάχα φως. Μέσα στο θολωμένο μυαλό εσύ να κοιτάζεις πάντα ψηλά. Και πού ξέρεις..
Η ελπίδα είναι οδηγός όταν το μυαλό προσεύχεται για όσα θέλει.
Η αγάπη χτίζεται με υπομονή και ζητά πάντα την δική μας ευχή.
Ως ζευγάρι να ευχόμαστε, να προσευχόμαστε, ως ζευγάρι πάντα να έχουμε οδηγό την ελπίδα και την προσευχή.
Στα μάτια μου λάμπουν όλα μου τα θέλω.
Στα μάτια σου χτίζεται όλη η θέληση να θεμελιώσουμε την αγάπη μαζί.
Όποιος πιστεύει πως αξίζει την αγάπη, εκείνη πάντα θα βρίσκει τον δρόμο σε αυτή την ευχή.
Η ευχή είναι μορφή προσευχής και γαλήνη ψυχής.
Να σε αγαπώ αληθινά, να με αγαπάς αληθινά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου