Τα χνάρια των ονείρων μας ξεθώριασαν στις λεωφόρους που χαράξαμε, οι αναμνήσεις αναλλοίωτες σφραγίζουν κάθε χαραμάδα λήθης κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια ...Απόψε δε θα βγω στους δρόμους να σε ψάξω, και ξέρεις γιατί; Γιατί νιώθω ότι είσαι εδώ...δίπλα μου...όπως τότε, πριν "φύγεις"..Δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω ότι έχεις "φύγει" κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια...εγώ πάντα θα σε ψάχνω στα παλιά στέκια μας, και στους δρόμους που περνούσες...θα εξακολουθώ να ψάχνω με το βλέμμα τους περαστικούς μήπως κάποια σιλουέτα σου μοιάζει...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου