Κάποιοι εντυπωσιάζονται με τις λέξεις σου.

Θα τους δεις ανάμεσα στη θύελλα προσωπικοτήτων της κοινωνίας μας. Είναι αυτοί που περπατάνε βιαστικά, αγνοώντας τα βλέμματα των περαστικών. Δεν τους συγκινεί το μακρόσυρτο βλέμμα μιας ωραίας παρουσίας, σπάνια θα του αποδώσουν αξία. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά κάποιου ατόμου θα τους συγκινήσουν μονάχα όσων αφορά τις σαρκικές απολαύσεις, δε θα τα αφήσουν, όμως, ποτέ να παίξουν με το μυαλό τους.

Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι άνθρωποι αυτοί είναι συνήθως μόνοι, αποδεσμευμένοι απ’ την ερωτική συντροφικότητα, έως ότου βρεθεί κάποιος να τους κινήσει το ενδιαφέρον. Πράγμα δύσκολο, μιας κι οι προτιμήσεις τους σε αυτόν το τομέα διαφέρουν από αυτές της πλειονότητας.


Είναι αυτοί που αγαπάνε την τέχνη, την πνευματική αναζήτηση, γράφουν, ζωγραφίζουν και συνήθως είναι αυτοί που δε βλέπουν τηλεόραση. Η αδυναμία επιλογής αποτελεί ένα από τα πιο εκνευριστικά πράγματα γι’ αυτούς.

Αν προσπαθήσεις να τους τραβήξεις την προσοχή, καλά θα κάνεις να είσαι ένας συναρπαστικός ομιλητής, διότι το να βαρεθούν είναι το πιο απλό πράγμα γι’ αυτούς. Κι αν το κάνουν; Τότε μάλλον έχεις χάσει το παιχνίδι οριστικά. Αν, όμως, καταφέρεις τελικά να στρέψεις την προσοχή τους πάνω σου, έχεις κάνει τη σωστή αρχή.

Δύσκολα θα ερωτευτούν· οι φορές που το έχουν κάνει είναι σίγουρα μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Εντυπωσιάζονται απ’ τη διαδικασία σκέψης του συνομιλητή τους, τη δυνατότητά του να αντιλαμβάνεται αφηρημένες έννοιες και παράλληλα να κατανοεί το δικό τους τρόπο σκέψης. Τους ελκύουν οι ωμοί χαρακτήρες, αλλά κι οι ονειροπόλοι ταυτόχρονα, αρκεί να ξέρουν πού θα βάλουν το όριο και στις δύο περιπτώσεις. Κάπως πολύπλοκο, έτσι;

Σιχαίνονται τις πολλές ερωτήσεις, μα κυρίως σιχαίνονται το «γιατί;» ως απάντηση στην έκφραση κάποιας άποψής τους. Θεωρούν αξιέραστο το άτομο που όταν δεν κατανοήσει πλήρως κάποια προσωπική τους άποψη, θα είναι γιατί δεν τη βρίσκει λογική κι όχι γιατί τη θεωρεί δυσνόητη. Χάνουν κάθε είδους έλξη για άτομα που δυσκολεύονται να ακολουθήσουν τον τρόπο σκέψης τους.


Τρελαίνονται να υπεραναλύουν καταστάσεις και γεγονότα μαζί σου και να παρακολουθούν τη δυνατότητά σου να τα εκλογικεύεις, με το δικό σου ιδιαίτερο τρόπο. Απεχθάνονται, όμως, να αναλύουν τα συναισθήματά τους. Θα πρέπει να είσαι εσύ αυτός που θα ανακαλύψει την πηγή των συναισθημάτων τους και θυμήσου: Μη ρωτήσεις ποτέ «γιατί».

Απολαμβάνουν τις λακωνικές συζητήσεις με υπαινιγμούς, αυτές που το περιεχόμενό τους δεν είναι προφανές σε κάποιο τρίτο άτομο. Τέτοιου είδους συζητήσεις τους δίνουν το ελεύθερο να εκφράσουν το ενδιαφέρον τους για τον συνομιλητή χωρίς να εκτεθούν υπερβολικά.

Σιχαίνονται να εκτίθενται. Σε αυτές τις συζητήσεις, πρέπει να είσαι σβέλτος, να πιάνεις τα υπονοούμενά τους και καλό θα ήταν να έχεις μια αναλόγως ευφυέστατη απάντηση να δώσεις. Μην μπεις στον κόπο να αναλύσεις το υπονοούμενό τους· η μαγεία του μυστηρίου που τους γοητεύει, θα πάει περίπατο.

Μα δώσε μεγάλη προσοχή σε αυτή τη λεπτή γραμμή μεταξύ ευφυΐας κι αλαζονείας. Μην προσπαθήσεις να παριστάνεις τον ευφυή για να τους κερδίσεις και κυρίως μην επιδεικνύεις απελπισμένα την ευφυΐα σου απέναντί τους, διότι η επίδειξη αυτή κάθε άλλο παρά ευφυή σε κάνει.

Sapiosexuals είναι το όνομα που έχει δοθεί στην ομάδα των ατόμων αυτών κι ο ορισμός του ονόματος, αναφέρεται σε αυτούς που ελκύονται σεξουαλικά απ’ την ευφυΐα. Ερωτεύονται αρρωστημένα το μυαλό σου και τον τρόπο σκέψης σου, αγνοώντας την εμφάνιση και τα αρνητικά σημεία του χαρακτήρα σου. Μίλα τους για πράγματα που δε γνωρίζουν, ιδέες που δεν έχουν περάσει ποτέ απ’ το μυαλό τους. Εντυπωσίασέ τους με τις λέξεις σου και προσέφερέ τους αυτή την ιδιαίτερη επικοινωνία που έχουν τόσο ανάγκη. Τότε θα γίνεις ο αρχηγός στο παιχνίδι του μυαλού τους.

Μα όσο έντονος κι αν είναι ένας τέτοιος έρωτας γι’ αυτούς, δεν παύει να είναι κι επικίνδυνος. Διότι το άτομο που θα ερωτευτούν, σπάνια θα τύχει να ανήκει στη δική τους κατηγορία κι ακόμη πιο σπάνια δε θα είναι ένας περαστικός σύντροφος.

Μα αυτοί όταν βρουν αυτό που ψάχνουν, θα προσκολληθούν τόσο έντονα πάνω του, που οι προσδοκίες τους θα αποκτήσουν όριο τον ουρανό. Κι αυτό σημαίνει απογοήτευση, διότι κανείς δε θα είναι ποτέ τόσο τέλειος όσο αυτοί χρειάζονται να είναι.

Γράφει η Ελευθερία Ντισπυράκη