Τι πήγε τόσο στραβά, στην ζωή;...
Τι απέγινε η αρχοντιά, το ήθος και οι αξίες;...
Δεν εξιδανικεύω το παρελθόν. Όχι.
Και τότε, πολλές πληγές και τραύματα
τα βάζαμε κάτω από το χαλί.
Αλλά, κάποια πράγματα ήτανε αλλιώς:
Κάποτε ο άνθρωπος ήτανε πιο απλός,
Φτάνει πια, με την ωραιοπάθεια και τον καλλωπισμό.
Μπουχτήσαμε από μακιγιάζ, υαλουρονικά, τρέσες,
νύχια, σιλικόνες, τατουάζ και φανταχτερά ρούχα.
Γεμίσαμε με ψώνια, ποζεράδες, αξύριστους
γυμνασμένους χιμπατζήδες και καλοντυμένες μπάρμπι
βαμμένες σαν κλόουν.
Φτιάχτε και λίγο το μέσα σας, που έχει σαπίσει...
Μια ολόκληρη εγωκεντρική κοινωνία
που προσπαθεί να είναι ελκυστική,
αλλά ζει με ψυχοφάρμακα και κατασταλτικά,
μέσα στην ανασφάλεια.
'Ο,τι σημαντικό, το κάναμε ασήμαντο
και ό,τι ασήμαντο, σημαντικό...
(Δρ Γρηγόρης Βασιλειάδης, Ψυχολόγος)
Ιστορίες
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου