Γνωρίζατε ότι… στα αρχαία ελληνικά υπήρχε κάτι που ελάχιστοι γνωρίζουν αλλά που περιέχει ένα εξαιρετικό μήνυμα: ο αόριστος!
Ο αορίστως δεν είναι ούτε το παρόν ούτε το παρελθόν αλλά υποδηλώνει κάτι πιο πολύτιμο, πιο σπάνιο: μια στιγμή, μια δράση που τείνει προς το άπειρο. Που γίνεται «για πάντα». Aorist κυριολεκτικά σημαίνει «χωρίς όρια», χωρίς τέλος.
Λοιπόν, θυμάσαι το περίφημο «γνώρισε τον εαυτό σου» του Σωκράτη; Όσοι δεν ξέρουν ελληνικά, όμως, δεν ξέρουν ότι αυτή η προτροπή κατασκευάζεται με την αοριστική προστακτική. Γιατί; Γιατί ενώ κάποιες ενέργειες είναι προορισμένες να τελειώσουν, άλλες όχι.
Δεν σταματάμε ποτέ να γνωρίζουμε τον εαυτό μας, αυτό ήθελαν να μας πουν οι αρχαίοι Έλληνες.
«Υπάρχουν άντρες που ξέρουν τα πάντα, κρίμα.. αυτό είναι το μόνο που ξέρουν».
Η γνώση, από την άλλη, είναι να μαθαίνεις κάτι κάθε μέρα. Ανεξάρτητα από το πόσα ξέρεις ή πόσα νομίζεις ότι ξέρεις, κάπου υπάρχει κάτι απίστευτο που περιμένει να γίνει γνωστό.
Το ίδιο ισχύει για την ανάπτυξη, για τη μάθηση, για το γίγνεσθαι. Να αγαπάς. Δεν σταματάμε ποτέ να αγαπάμε. Αλλά βλέπετε σε αυτή τη γλώσσα υπάρχουν πράγματα, όπως ο αορίστως, που μας θυμίζουν κάτι που έχουμε χάσει…
Ο αορίστως είναι η λεκτική διάθεση κάποιου που δεν ικανοποιείται από τον ορίζοντα αλλά αναζητά το άπειρο.
Αλλά αυτή η λεκτική μορφή υποδηλώνει και κάτι άλλο, εξίσου πολύτιμο: το «εδώ και τώρα». Στον αορίστω δεν υπάρχει ούτε πριν ούτε μετά αλλά μόνο το τώρα! Που συνεχίζεται για πάντα.
Αυτός είναι ο λόγος που ο Όμηρος χρησιμοποιεί τον αοριστω για να περιγράψει τον συγκινητικό αποχαιρετισμό ανάμεσα στον Έκτορα και την Ανδρομάχη.
Γιατί εκείνη η στιγμή είναι τόσο έντονη και η αγάπη που τους ενώνει τόσο δυνατή που ξεπερνά τον χρόνο, που νικά τον χρόνο μέχρι να γίνει αιώνια.
Βλέπετε, όταν οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τον αορίστω ήθελαν να σας πουν ένα πράγμα: Δεν ζω ούτε στο παρελθόν μου ούτε στο μέλλον .
Αλλά στο τώρα. Γιατί ακόμα και το για πάντα… αποτελείται από πολλά τώρα!”…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου