Η Παναγιά τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά της, τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της.

Η Παναγιά τα πέλαγα κρατούσε στην ποδιά της, τη Σίκινο, την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της. Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι γεια σας κι η ώρα η καλή, ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει; κι όλ’ αποκρίνονται μαζί: ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει. Από την άκρη τού καιρού και πίσω απ’ τους χειμώνες άκουγα σφύριζε η μπουρού κι έβγαιναν οι Γοργόνες. Ε σεις τζιτζίκια μου άγγελοι γεια σας κι η ώρα η καλή, ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει; κι όλ’ αποκρίνονται μαζί: ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει. Κι εγώ μέσα στους αχινούς, στις γούβες στ’ αρμυρίκια σαν τους παλιούς θαλασσινούς ρωτούσα τα τζιτζίκια. Ε, σεις τζιτζίκια μου άγγελοι γεια σας κι η ώρα η καλή, ο βασιλιάς ο Ήλιος ζει; κι όλ’ αποκρίνονται μαζί ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει και ζει ο βασιλιάς ο ήλιος ζει🎵