Ένα σημαντικό βήμα προς την ευτυχία και την επιτυχία μας αφορά το να καταφέρουμε να διαχωρίσουμε τον εαυτό μας από τις αντιδράσεις των άλλων. Όταν κάποιος μας μιλάει απότομα, μας κρίνει ή φέρεται παράξενα, αυτό δεν αφορά εμάς, αλλά το τι συμβαίνει μέσα του (το άγχος του, τις ανασφάλειες του, το παρελθόν του). Αντί λοιπον να πάρουμε την επίθεση προσωπικά, το πιο σωστό είναι να την αντιμετωπίζουμε ως μια πληροφορία για τον ψυχισμό του άλλου.
Γιατί όμως να κάνουμε κάτι τέτοιο; Γιατί το να παρατηρούμε και όχι να συμμετέχουμε συναισθηματικά, σημαίνει πως βλέπουμε το γεγονός αντικειμενικά.
Παράδειγμα: «Ο φίλος μου είναι εκνευρισμένος σήμερα και φωνάζει». Μένεις στην καταγραφή του γεγονότος χωρίς να αφήσεις το συναίσθημα του άλλου να εισβάλει στον δικό σου χώρο.
Όταν συμμετέχουμε στα αρνητικά συναισθήματα του άλλου απορροφάμε την αρνητικότητα του σαν σφουγγάρι και αρχίζουμε να νιώθουμε και εμείς εκνευρισμό, ενοχή ή θλίψη. Αν τον εσωτερικό μας κόσμο τον αντιλαμβανόμαστε σαν ιερό έδαφος, κάτι που πρέπει να προστατεύουμε και να μην επιτρέπουμε σε κανέναν να το λερώσει με τη δική του κακή διάθεση, οφείλουμε να το θωρακίσουμε.
Ας αντιμετωπίζουμε τις συμπεριφορές των άλλων ως μάρτυρες και όχι ως θύματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου