Η φωτογραφία αυτή απεικονίζει τον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης γύρω στο 1854, τραβηγμένη από τον πρωτοπόρο φωτογράφο James Robertson.
Μόλις 15 χρόνια μετά την ανακάλυψη της τέχνης της φωτογραφίας.
Στα δεξιά διακρίνεται ο Οβελίσκος του Θεοδοσίου και στα αριστερά η Στήλη του Κωνσταντίνου Ζ΄ Πορφυρογέννητου.
Αυτό όμως που με εντυπωσιάζει δεν είναι μόνο τα ίδια τα μνημεία. Είναι ο κόσμος γύρω τους.
Δεν υπάρχει ακόμη η σημερινή πλατεία Sultanahmet. Αντί γι’ αυτήν, απλώνεται ένα χωμάτινο, ανοιχτό τοπίο, με οθωμανικά ξύλινα σπίτια να φτάνουν σχεδόν μέχρι τους δύο οβελίσκους.
Και ανάμεσά τους, λίγοι μόνο άνθρωποι, που συνεχίζουν αδιάφορα την καθημερινότητά τους, δίπλα σε μνημεία που ήδη τότε στέκονταν εκεί επί σχεδόν δεκαπέντε αιώνες.
Σήμερα, στο ίδιο ακριβώς σημείο, χιλιάδες επισκέπτες περνούν καθημερινά, φωτογραφίζοντας τα ίδια μνημεία.
Οι δυο οβελίσκοι όμως παραμένουν ακίνητοι. Αδιάφοροι για τους αιώνες που περνούν.
Και εξακολουθούν να φυλάσσουν σιωπηλά τον ίδιο χώρο εδώ και δεκαεπτά ολόκληρους αιώνες, έχοντας ήδη δει πολύ περισσότερη ιστορία απ’ όση θα μπορέσουμε ποτέ να δούμε εμείς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου