Η κατάρρευση του φραγμού μεταξύ φαντασίας και υλοποίησης

Image by Tyli Jura from Pixabay Η κατάρρευση του φραγμού μεταξύ φαντασίας και υλοποίησης

Η κατάρρευση του φραγμού μεταξύ φαντασίας και υλοποίησης

Γράφει η Κυριακή Κωνσταντινίδου:

Καιρός για λάχανα καιρός για παραπούλια…

Για πολλούς ανθρώπους η πνευματικότητα έχει γίνει μια απόδραση. Ατέλειωτα σεμινάρια, συνεχής αυτοβελτίωση, αέναη προετοιμασία για μια ζωή που δεν ξεκινά ποτέ πραγματικά!

Έχεις αποκτήσει σοφία, έχεις ανεβάσει δονήσεις (υπέροχο)…
αλλά..

Αλλά, τι έχεις φτιάξει μ’ όλη αυτή τη γνώση;;

Τα πράγματα αλλάζουν… πέρασε ο καιρός για τα λάχανα αλλά και για τα παραπούλια… κι αυτό θα το νοιώσουμε σύντομα.

Διότι τώρα θα δούμε την κατάρΡευση του φραγμού μεταξύ φαντασίας και υλοποίησης.
Η χρονική υστέρηση, εξαφανίζεται.

Το όνειρο δεν θα παραμείνει ασφαλές σε ένα “βασίλειο” του “κάποια μέρα”, σέρνεται στον φυσικό κόσμο, είτε νοιώθεις έτοιμος, είτε όχι.

Τρομακτικό για κάποιους, επειδή τα όνειρα είναι ασφαλή…
Δεν αποτυγχάνουν.

Όμως η στιγμή μετατροπής του ονείρου σε έργο, σε επιχείρηση, σε κάτι πραγματικό… ξαφνικά υπάρχει, καθώς είναι σε έκθεση που μπορεί κάποιοι να κρίνουν, να απορρίπτουν ή χειρότερα να αγνοήσουν.

Κι εδώ αν πραγματικά έχεις εντρυφήσει στην πνευματικότητα, πρέπει να γεννήσεις τον “πνευματικό πολεμιστή”.Όχι κάποιον που μιλά για “κάλεσμα”, αλλά κάποιον που ΕΝΕΡΓΕΙ βάσει του καλέσματός του. Που είναι έτοιμος/η.
Όχι κάποιον που διαλογίζεται για την αφθονία, αλλά κάποιον που ΧΤΙΖΕΙ τα συστήματα που την δημιουργούν.
Όχι κάποιον που ονειρεύεται έναν καινούργιο κόσμο, αλλά κάποιον που σχεδιάζει κι αρχίζει να χτίζει.
ΧΤΙΖΕΙ ΤΩΡΑ ή ΜΕΝΕΙ ΠΙΣΩ… ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ!

Και δεν μιλάω για ελπίδα, δεν έχει να κάνει με ελπίδα, αλλά με δράση.

Διότι οι ΙΔΕΕΣ οδηγούν σε ΣΧΕΔΙΑ
Τα σχέδια οδηγούν σε ΠΡΑΞΕΙΣ
Οι πράξεις οδηγούν σε ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

Περνάμε σε νέα “πίστα”, νέα χρονογραμμή, όπου μεταξύ σκέψης και δράσης δεν θα υπάρχει καμμία καθυστέρηση.

Το “βλέπεις” …προχωράς, το ξέρεις… το χτίζεις, το νοιώθεις… το λες.


Όποιος/α είναι έτοιμος/η, προχωράει, κάνει το ΑΛΜΑ… όποιος δεν είναι, μένει πίσω…

ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!