Αχ! Και να γύριζαν τα χρόνια πίσω

 

Ήθελα να ξαναγινόμουνα παιδί....έστω για λίγο.

Για να σου πω όσα δεν τόλμησα να σου πω τότε, κι εσύ.....να με πιστέψεις...

Για τα όνειρα εκείνα που κάναμε κι έγιναν αστέρια...

Για τα δάκρυα εκείνα που έγιναν χείμαρρος της ψυχής....

Για όλα εκείνα που μου 'λεγες και που εγώ δεν τα πίστευα...

Για όλα αυτά τα χρόνια που πέρασαν και που στοιχειώνουν τη ψυχή και τη ζωή μου..

Γίνεσαι η φωνή που δεν τόλμησα να ακούσω τότε.. και που τώρα τις νύχτες μου γίνεται

βραχνάς ..

Μαρίζα Τσιτμή