Ελλάδα μου ... και τώρα τι;;---Μαρίζα Τσιτμή---Εκδόσεις Οσελότος

 

Ελλάδα μου ... και τώρα τι ;

Τι να πω μόνη σε μιαν άδεια σκηνή
με τα φώτα σβησμένα και με δίχως φωνή;
σ' ένα ακροατήριο βουβό που ήχο δε βγάζει
μ' ανθρώπινες σκιές που πεθαμένων φαντάζει...
------------------------------

Κι αν ηχήσει χειροκρότημα θα ‘ναι ο αντίλαλος του στερνού αντίο
από θεατές Έλληνες φαντάσματα , άλλοτε παγκόσμιο μεγαλείο!
Ελλάδα,χώρα ζωντανών-νεκρών καμπάνες πένθιμες παντού ηχούνε...
ανθέλληνες πολιτικοί ανοίξανε κερκόπορτα

σ' εχθρούς, και συνεχώς απώλειες μετρούμε...
------------------------------------



Τι να πεις στης καταιγίδας το δρόμο, στη γειτονιά της σιωπής
σ΄ έναν κόσμο που έσκυψε, και σε πνίγει ποτάμι οργής;
Τι να πεις στους νεκρούς μας, που πατρίδα ζητάνε, 

τη γη που πότισαν με το αίμα τους, 

τώρα ανθέλληνες προδότες τη ξεπουλάνε..
---------------------------------



Και τι να γράψεις τώρα, σ' ένα άδειο χαρτί
με ένα πλάνο στημένο από φονιάδες στυγνοί...
προμελετημένο το έγκλημα τους Έλληνες να αφανίσουν, 

μια ένδοξη ηρωική φυλή από το χάρτη της γης να σβήσουν
--------------------------------------


Και που να βρεις λόγια να πεις σ΄ έναν κόσμο ηρώων νεκρών
που τις νύχτες οι κραυγές τους σπάνε τοίχοι αρχαίων ναών;
Τι να απαντήσεις σ' αυτές τις φωνές που συνεχώς ρωτάνε
γιατί τα παιδιά τους υποτάχτηκαν, 

αφού ως ΕΛΛΗΝΕΣ ξέρουνε τους εχθρούς να νικάνε!
---------------------------------------



Τι να πεις στους ήρωες προγόνους μας που ησυχία δεν μπορούν να βρούνε
χάσανε τον αιώνιο ύπνο τους και σαν άγρια θεριά τις νύχτες τριγυρνούνε..
Τι να πεις σ΄ αυτές τις οργισμένες φωνές, που για τούτη τη γη δώσανε τις ζωές τους
και τώρα τις νύχτες σηκώνονται απ' τους τάφους τους για να πολεμήσουν με όπλο τις ψυχές τους;
----------------------


Μαρίζα Τσιτμή