Τα παλιά χρόνια η ζωή δεν ήταν εύκολη, αλλά ήταν πιο καθαρή. Οι άνθρωποι ξυπνούσαν νωρίς, δούλευαν με τα χέρια τους και γύριζαν το απόγευμα κουρασμένοι, αλλά ήσυχοι μέσα τους. Δεν υπήρχαν πολλά, όμως υπήρχε χρόνος. Χρόνος να καθίσεις, να μιλήσεις, να ακούσεις.
Οι αυλές ήταν ανοιχτές, οι πόρτες μισάνοιχτες και οι άνθρωποι γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Ένα κάθισμα στη σκιά, ένα ποτήρι νερό, μια κουβέντα απλή, ήταν αρκετά. Οι μεγάλοι κουβαλούσαν βάρος, αλλά και σοφία. Οι νέοι μάθαιναν κοιτάζοντας, όχι μιλώντας πολύ.
Η αγάπη δεν λεγόταν συχνά, φαινόταν όμως σε όλα. Στο νοιάξιμο, στη φροντίδα, στο «έφαγες;», στο «πρόσεχε». Η ζωή χώραγε σε λίγα πράγματα, αλλά ήταν γεμάτη ανθρώπους.
Ας κρατήσουμε λοιπόν κάτι από εκείνα τα χρόνια και ας το πάρουμε μαζί μας στη νέα χρονιά. Λίγη απλότητα, λίγη υπομονή, περισσότερη αγάπη. Να έχουμε χρόνο ο ένας για τον άλλον και
μια καρδιά ανοιχτή, σαν τις παλιές αυλές..
ΚΑΛΟ ΣΑΣ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου