Σήμερα που σε πήρα τηλέφωνο σε ρώτησα...
-Τη μέρα είναι σήμερα;
-Που να θυμάμαι 90 χρονών γυναίκα.
-Σαν σήμερα με γέννησες!!
σου είπα...
Και άρχισες να μου λες τι έγινε αυτή τη μέρα χωρίς σταματημό....
Ήταν Σάββατο 30 του Απρίλη το 1960.
Είχες ζυμώσει από βραδύς, είμαστε μεγάλη φαμελιά βλέπεις, σηκώθηκες το πρωί άναψες το φούρνο έριξες οκτώ καρβέλια.
Άρχισες να έχεις μικρούς πόνους....
Φώναξες τον πατέρα μου και του είπες: --Να χεις το νού σου το ψωμί γιατί εγώ πάω να γεννήσω!!!!
Ήξερες ότι ήρθε η ώρα..... πέντε γέννες είχες κάνει κι αυτές στο σπίτι. Είχαν περάσει όμως δέκα χρόνια από την τελευταία σου γέννα ήσουν και 43 χρονών και φοβόσουν.
Μπήκες στο λεωφορείο το απογευματινό και κατέβηκες στο παλιό κτελ και μετά με τα πόδια περπάτησες μέχρι το νοσοκομείο, φτάνοντας σε παρέλαβαν οι γιατροί και γέννησες εμένα.......
Α....ρε Μάνα σ' ευχαριστώ για αυτό το πολύτιμο δώρο που μου χάρισες.....και λέγεται Ζωή.
Φωτο: Χωριάτικα και Σπιτικά
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου