Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα κατά της βίας των γυναικών. Και υπάρχουν κάτι ειδήσεις που δεν τις διαβάζεις απλά, σε χαστουκίζουν. Που σε καρφώνουν στον καναπέ, γιατί συνειδητοποιείς ότι μιλάμε για ανθρώπους που ζουν δίπλα σου και εσύ δεν είχες σκεφτεί ούτε για μια στιγμή ότι μπορεί να πονάνε τόσο.
Η νέα καμπάνια του Κέντρου Διοτίμα για την έμφυλη βία στις γυναίκες άνω των 65 είναι ακριβώς αυτή η κατηγορία. Όχι γιατί έπρεπε να γίνει, αλλά γιατί άργησε. Γιατί μιλάμε για γυναίκες που κουβαλούν βία στα κόκαλα, όχι μόνο στις μνήμες. Και η επιλογή της Ναταλίας Τσαλίκη στην καμπάνια δεν είναι απλώς έξυπνη. Είναι συμβολική. Μια γυναίκα που όλοι έχουμε ταυτίσει με το κύρος, τη γλυκύτητα, την ηλικία που θα έπρεπε να είναι προστατευμένη.
Η καμπάνια ανοίγει μια πόρτα που για χρόνια αφήναμε κλειστή, οι ηλικιωμένες γυναίκες κακοποιούνται. Στα σπίτια τους, από τους ανθρώπους τους, σιωπηλά. Δε φωνάζουν. Δεν έχουν πια την ψευδαίσθηση ότι αν φύγω, θα σωθώ. Κι αυτό πονάει περισσότερο από την ίδια τη βία. Και κάπου εδώ πρέπει να πούμε την αλήθεια που όλοι αποφεύγουμε, η κοινωνία δεν αντιμετωπίζει τη βία στις γυναίκες άνω των 65 ως βία. Τη βλέπει σαν οικογενειακό πρόβλημα, σαν δύσκολες σχέσεις, σαν το ζευγάρι που έχει φθαρεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου