Το κείμενο είναι του Τάσος Δούσης*
ΦΤΑΝΕΙ με τις φοβίες και τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό. ΦΤΑΝΕΙ με την μπλοκαρισμένη «αλήθεια» που δεν βλέπει πως το παιδί είναι αλητάμπουρας και έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί.
ΦΤΑΝΕΙ με την ορθότητα του τύπου: «Μην του μιλάς, παιδί είναι…» ενώ το βλαστάρι έχει βάλει φωτιά στο σπίτι του γείτονα, έχει δείρει το κοριτσάκι στο σχολείο, έχει βρίσει τον καθηγητή του, έχει μιλήσει άσχημα στον παππού του, έχει κλέψει τα λεφτά συμμαθητή του και κάνει χασίς από τα 14. Παιδί είναι αυτό; Ένα αλητάκι είναι, που θα εξελιχθεί σε εγκληματία.Η υπερανάλυση της ψυχής του νέου οδηγεί σε αδιέξοδα: πρώτα στο σπίτι, μετά στο σχολείο και τελικά στην κοινωνία. Κανένα παιδί δεν επιβιώνει όταν το μεγαλώνουμε με την ψευδαίσθηση ότι όλα του ανήκουν, χωρίς ΟΧΙ – ΠΡΕΠΕΙ – ΜΗ.
Όταν συνειδητοποιεί πως τελικά ΔΕΝ του ανήκουν όλα και δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, «απασφαλίζει». Γιατί μέχρι εχθές του λέγαμε πως ο κόσμος είναι δικός του χωρίς κόπο, χωρίς συνέπειες, χωρίς ευθύνη. Σήμερα έχουμε περάσει από την ατιμωρησία του σπιτιού, στην ατιμωρησία των ανηλίκων από την ίδια την πολιτεία. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν φακέλους στα αστυνομικά τμήματα – ολόκληρες εγκυκλοπαίδειες. Τους συλλαμβάνουν και την ίδια ώρα τους αφήνουν ελεύθερους. Ο ανήλικος στην Ελλάδα θα τιμωρηθεί μόνο αν σκοτώσει. Για όλα τα υπόλοιπα… τίποτα. Το απίθανο είναι ότι για πολλούς αποτελεί τίτλο τιμής να έχουν συλληφθεί στο τοπικό τμήμα. Ερώτημα: όταν ένας νέος ξέρει ότι, εκτός από φόνο, δεν πρόκειται να τιμωρηθεί για τίποτα, υπάρχει περίπτωση να σταματήσει την παραβατικότητα; Με αυτή την κατάσταση, προειδοποιώ ότι το μέλλον με αυτούς τους ανήλικους αληταράδες θα είναι ζοφερό, δύσκολο και εγκληματικό.Χρειαζόμαστε συλλογικό ΣΤΟΠ.
Όρια και ουσιαστικές συνέπειες για παραβατικούς ανήλικους. Αφού δεν μπαίνει φρένο στο σπίτι, να βάλει η πολιτεία.Όχι φυλακή ή αναμορφωτήριο, γιατί εκεί θα γίνουν χειρότεροι.
Να επιβάλλονται κοινωνικές εργασίες:• καθαρισμός τουαλετών σε νοσοκομεία 
• προετοιμασία φαγητού σε οίκους ευγηρίας 
• πλύσιμο σκευών σε στρατόπεδα 
Παράλληλα, ποινές και στους γονείς που δεν προσέχουν τα παιδιά τους. Βαριές, χρηματικές ποινές. Έφερες παιδί στον κόσμο· δεν το προσέχεις; Θα πληρώσεις. ΟΧΙ άλλο ντάντεμα σε παραβατικούς ανήλικους και γονείς τεμπέληδες. Η βία έχει γίνει παράσημο. Η σοβαρή βία από ανηλίκους πρέπει να διώκεται όπως και στους ενήλικες. Η σημερινή γενιά μεγαλώνει χωρίς ενοχές και χωρίς ενσυναίσθηση για αδύναμους, ΑΜΕΑ ή ηλικιωμένους. Μέσα στα σπίτια μεγαλώνουν «τέρατα» και οι γονείς αδιαφορούν, ενώ η πολιτεία φοβάται να βάλει κανόνες. Η ποινική ανοχή στη σκληρή βία των ανηλίκων πρέπει να τελειώσει. Το κράτος οφείλει να προστατεύει τα θύματα, όχι τους θύτες. Θα πει κάποιος: «Η αυστηρότητα δεν λύνει τίποτα». Σοβαρά; Το σημερινό χάος λύνει; Αν το αλητάκι ήξερε πως για ένα ξύλο σε συμμαθητή του θα έκανε 6 μήνες καθαριότητα στο νοσοκομείο, τι λέτε; Δεν θα το σκεφτόταν δεύτερη φορά; Το κράτος πρέπει να προστατεύει τα παιδιά που δέχονται βία, όχι τους τραμπούκους της αυριανής κοινωνίας. Κι αποδεικνύεται έμπρακτα: αυτά τα θρασύδειλα ανήλικα κτήνη, όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό με τους γονείς τους, μεταμορφώνονται σε «αγγελούδια». Δεν απειλούν, δεν οδηγούν σαν κάφροι, δεν φωνάζουν ούτε πλακώνονται στον δρόμο. Γιατί; Γιατί ξέρουν πως εκεί θα τους τσακίσουν, ενώ εδώ τους χαϊδεύουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου