Κάθε που αρχίζει να σκοτεινιάζει οι θύμησες έρχονται απροσκάλεστες ....όνειρα απραγματοποίητα, χαμένες αγάπες, ζωή που ονειρευτήκαμε και που δεν ζήσαμε, καλοκαίρια που φύγανε και δεν τα χαρήκαμε .... Το σούρουπο εγείρει μνήμες και δημιουργεί πλάνα αλλοτινών καιρών ...σε χρόνους και δρόμους που κάποτε περπάτησες, κι όμως, φαντάζουν τώρα τόσο μακρινοί λες και πέρασαν αιώνες... όλα δικά σου κι όλα ξένα.. Αποτυπώματα μνήμης που πονούν, μαρμαρωμένες αγάπες...που στοίχειωσαν σε χρονικά αδιέξοδα .... Κάποια στιγμή είπες,- θα σ' αγαπώ για πάντα --και το πάντα ξοδεύτηκε για μια αιωνιότητα....
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου