Μνήμη , πληγή επίπονη και μάταιη
Αναμνήσεις ζωής...Εικόνες, φωνές, αρώματα της παιδικής μας ηλικίας, που με τα χρόνια όλο και ξεθωριάζουν...Ανθρώπινες φιγούρες που κάποτε πλαισίωναν τη ζωή μας, και που στη πορεία των χρόνων χάθηκαν. Αναζητήσεις στο χθες, θύμησες που σιγά σιγά θαμπώνουν στο πλάνο της μνήμης, κι όσο κι αν προσπαθούμε να τις ζωντανέψουμε σαν εικόνες η σκόνη του χρόνου δε μας αφήνει...Σαν τις φωτογραφίες ξεφυλλίζοντας ένα παλιό άλμπουμ ...στιγμές παγωμένες στο χρόνο που μας θυμίζουν όσα ήμασταν, όσα ζήσαμε, όσα δε μπορούμε να έχουμε πια....Μικρές θαμπές ψηφίδες μνήμης, απομεινάρια μιας ολόκληρης ζωής είναι τελικά οι μόνες αποσκευές μας ....για το μεγάλο ταξίδι...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου