Σαν αστέρι φωτεινό που σιγά-σιγά μακραίνει
σε βλέπω να χάνεσαι κι αυτό με τρελαίνει
κι όσο ο τροχός του χρόνου τρέχει σα τρελός
σ' απομακρύνει από μένα στο άπειρο δίχως φως
Ας μπορούσα το χρόνο να σταματούσα
ας γινόταν για πάντα κοντά μου να σε κρατούσα
για να μη περάσεις τα σύνορα της λησμονιάς
γιατί είναι πικρό το ταξίδι της μοναξιάς...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου