τόσο θα έρχεσαι στη σκέψη μου όλο και πιο συχνά
να ξέρεις εκεί που θα 'σαι θα 'μαι κι εγώ
θα αναπνέω τον αέρα που αναπνέεις κι ας πονώ
Θα υπάρχω μόνο γιατί θα υπάρχεις εσύ
κι ας νιώθω μακριά σου ζωντανή νεκρή
θα χαίρομαι μόνο με τις δικές σου χαρές
κι ας κομματιάζεται η ψυχή μου για σένα χίλιες φορές
Στο μυαλό μου έρχονται λόγια δικά σου αλαργινά
τότε που οι καρδιές μας χτυπούσαν σαν μία καρδιά
Όπου κι αν πας θα σε σκέφτομαι, θα σ' αγαπώ
θα γίνω ο αγέρας σου κι ας καταστραφώ
Έφυγες και νιώθω σα να βρέθηκα σε άλλον πλανήτη
όλα γύρω μου ξένα, μόνο εσύ κυριαρχείς στη μνήμη
η ψυχή μου αιμορραγεί, στάζει αίμα
σου στέλνω μήνυμα κραυγής, όσο υπάρχω θα
σ' αγαπώ, κι ας ζω στο ψέμα...
Μαρίζα Τσιμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου