Μια νύχτα από τις πολλές, που είσαι μακριά μου..

Γράφει η Ελευθερία Γκαραβέλα

Άλλη μια νύχτα απ’ τις πολλές που δεν μπορώ να κοιμηθώ γιατί είσαι μακριά μου. Υποτίθεται πως δεν έπρεπε να σε σκέφτομαι, αλλά η θέση μου πια δεν είναι στην αγκαλιά σου, το φως μας έσβησε και το πρόσωπό μου είναι μέσα στο σκοτάδι. Πάει καιρός που δεν έχω μάθει νέα σου, όχι γιατί δεν ενδιαφέρομαι πια, αλλά γιατί έχω μάθει να ζω χωρίς να ξέρω. Με ρωτάνε συνεχώς για σένα.

Αν μου λείπεις, αν σε σκέφτομαι και αν πλέον είμαι καλά. Δεν υπάρχει μέρα ή νύχτα που να μην έχεις περάσει από το μυαλό μου τουλάχιστον μία φορά. Πρέπει να προσποιηθώ όμως τόσο καλά ακόμα και στον ίδιο μου τον εαυτό πως είμαι εντάξει για να κρατηθώ δυνατή! Κάνω προσπάθειες να μείνω μακριά, να μην λυγίσω όπως τότε που σου έστειλα μήνυμα.

Άραγε θα με συγχωρέσεις ποτέ σου; Ή θα πας αλλού να δώσεις την τύχη σου;
Μιλάω για σένα σε ένα φύλλο χαρτί, και αυτό διαβάζει τον πόνο μου μέσα από τις γραμμές. Αν μπορούσε να μου απαντήσει σίγουρα θα μου έλεγε – “Ξύπνα! Δεν είσαι η ωραία κοιμωμένη, σκούπισε τα δάκρυα σου και δες που καταλήγει”-. Υποτίθεται η φωνή πατάει στη μελωδία και τώρα απ’ τα ηχεία παίζει Μι μινόρε περιμένοντας απ’ τα σκοτάδια χρώματα ελπίδας.


Πιάνω τον εαυτό μου ν ’αφήνεται και οι σκέψεις μου στο χαρτί ξεχύνονται.
Θα μπορούσα να θυσιάσω τον ύπνο μου για σένα. Αρκεί στο τέλος να ξυπνούσαμε παρέα!
Θα μπορούσα να φέρνω στην πόρτα σου κάθε τι που αγαπάς για σε κάνω ευτυχισμένο.
Θα μπορούσα να γίνω η ανατολή των ονείρων σου και το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα που έχουν δει τα μάτια σου.
Θα μπορούσα να γίνω αυτή η ηρεμία που χρειάζεσαι όταν δεν μπορείς να κοιμηθείς.
Θα μπορούσα να σε παίρνω αγκαλιά κάτω απ΄τους 45 βαθμούς κελσίου στη Λάρισα.

Θα μπορούσα να κλείνω τα μάτια μου και να φαντάζομαι τα δικά σου να με κοιτάζουν επίμονα.
Θα μπορούσα να γίνω η βροχή έξω από το παράθυρό σου.
Θα μπορούσα να σου γράφω χιλιάδες αράδες σκέψεις για το τι ονειρεύτηκα μαζί σου.
Θα μπορούσα ακόμα να δεχθώ και την ύπαρξη ενός κατοικίδιου.
Θα μπορούσα πολλά, μα δυστυχώς δεν μπορώ τίποτα απ’ όλα αυτά χωρίς εσένα.