Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Σήμερα έλειπες κι όπως βαριόμουνα μόνος μου και δεν είχα κάτι άλλο να κάνω, κάθισα κι έπαιξα ένα παιχνίδι…
Εκείνο που παίζαμε παιδιά, το βρες τις διαφορές. Κι όλες τις βρήκα μάτια μου, δεν ήταν δα και τόσο δύσκολο!
Πρώτη διαφορά μας λοιπόν, εγώ μπήκα σε αυτή την σχέση με το πουκάμισο ανοιχτό και με τα πόδια γυμνά, δηλαδή ατόφιος.
Κι εσύ ήσουνα ως απάνω κουμπωμένη.
Δεύτερη διάφορα που εντόπισα αμέσως, ήταν που εγώ μπήκα σε αυτή την σχέση χωρίς φόβο, αλλά γεμάτος με πάθος.
Κι εσύ μπήκες με φόβο και δίχως ούτε μια στάλα από πάθος.
Τρίτη και καλύτερη, εγώ μπήκα με πίστη σε εμάς.
Κι εσύ με απιστία.
Τετάρτη, με πράξεις κι αλήθειες ήρθα εγώ.
Κι εσύ ήρθες με μόνο λόγια κούφια και με ψέματα ασύστολα.
Πέμπτη διαφορά μας, εγώ μπήκα σε αυτή την σχέση για να μείνω.
Κι εσύ είχες ήδη φύγει, πριν καν μπεις.
Έκτη, εγώ σου είπα πως στο για πάντα μας ποντάρω.
Κι εσύ, πίσω από την πλάτη μου, στον χαμό μας ποντάριζες πάντα.
Έβδομη και πολύ επώδυνη για εμένα, εγώ είχα μια ανοιχτή αγκαλιά για να μπεις να κουρνιάσεις.
Κι εσύ μόνο κάτι στιγμούλες με αγκάλιαζες κι ύστερα, μες το κρύο με άφηνες να με τρώνε τα σκυλιά της αυλής σου.
Όγδοη, εγώ μάτια μου μπήκα σε αυτή την σχέση με τα σ’ αγαπώ μου στο φως.
Κι εσύ τα σκοτάδια αγαπούσες και τις σκιές.
Ένατη διαφορά μου που κι αυτή με τσάκισε, εγώ ήρθα από την αρχή με τον έρωτα δρόμο ανοιχτό, να βαδίζουμε οι δύο μας.
Κι εσύ την αφεντιά σου μονάχα ερωτεύτηκες.
Κι αν θες να σου πω και την δέκατη, που λογικά αυτή θα πονέσει εσένα, εγώ τελικά βγήκα από την σχέση, κακήν κακώς και πληγωμένος, μα όρθιος.
Κι εσύ όρθια δεν υπήρξες ποτέ σου γαμώτο, πάντα ήσουνα ή στα τέσσερα ή στα γόνατα, να ξεπουλιέσαι και να προσκυνάς τους φονιάδες μας.
Πολλές τελικά οι διαφορές μας κι ούτε μια ομοιότητα…
Δεν νομίζεις αγάπη μου;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου