Τίποτε δεν είναι ίδιο χωρίς εσένα . Όλα φαντάζουν διαφορετικά και όλα ξένα... κλείνω τα μάτια και προσπαθώ να σταματήσω το μυαλό μου να σκέφτεται....αδύνατον ! Είναι που κάθε τι, έχει το χρώμα της σιωπής, τη σκιά της απουσίας...οι σκέψεις πολύβουες λέξεις σε εκκωφαντική σιωπή, ασπρόμαυρες εικόνες παγωμένες στα γρανάζια του χρόνου...
Στη ζωή οι χαρούμενες στιγμές μοιάζουν με τις αχτίδες του χειμωνιάτικου ήλιου...
έρχονται για λίγο, μας ζεσταίνουν τη ψυχή κι ύστερα χάνονται ξανά αφήνοντας μας στην παγωνιά της νύχτας και της απόλυτης μοναξιάς...
Η ηχώ της ζωής έχει όνομα, οι εικόνες στο πλάνο των ματιών μου έχουν ταυτότητα, τα τραγούδια που ζωγράφισαν στίχους μέσα μου και σφράγισαν μια για πάντα τη ψυχή μου έγιναν...ανάμνηση...
Μαρίζα Τσιτμή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου